آیین نامه اجرایی قانون امور گمرکی 1390 مصوب 1391/12/06
مبحث دوم ـ گواهی اسنادی مبدا و کنترل آن (مواد 33 – 37)
مبحث دوم ـ گواهی اسنادی مبدا و کنترل آن (مواد 33 – 37)
اصطلاحات مورد استفاده در این مبحث در معانی مشروح زیر بـه کار می روند:
الف ـ اظهارنامه مبدا: بیان مبدا کالای صادراتی در سیاهه یا هر سند دیگر مربوط بـه کالا کـه سازنده، تولیدکننده، عرضه کننده، صادرکننده یا اشخاص صلاحیت دار دیگر ارایه.
ب ـ اظهارنامه مبدا گواهی شده: اظهارنامه مبدا کـه بـه وسیله گمرک صادرکننده کالا گواهی شده است.
پ ـ گواهی مبدا: سند مخصوص شناسایی کالا کـه در آن مقام یا موسسه صلاحیت دار، گواهی می کند کـه کالای موضوع گواهی نامه دارای مبدا کشور معینی است.
ت ـ گواهی اسنادی مبدا: اظهارنامه مبدا، اظهارنامه مبدا گواهی شده و گواهی مبدا.
گواهی مبدا در مواقع لزوم برای اعمال تعرفه های ترجیحی، اعمال ضوابط تجاری یا اقتصادی اتخاذ شده یک جانبه یا تحت موافقت نامه های دو یا چند جانبه یا اعمال ضوابط اتخاذ شده بـه دلیل مسایل بهداشتی یا عمومی مطالبه خواهد شد
در مواقعی کـه گمرک در خصوص گواهی اسنادی مبدا تردید یا ظن تخلف داشته باشد، می تواند از مقامات صلاحیت دار کشور صادر کننده گواهی با ذکر دلایل تردید و مستندات، تایید گواهی اسنادی مبدا را مطالبه نماید. گمرک می تواند بـه استعلام مقامات صلاحیت دار سایر کشورها در خصوص گواهی اسنادی مبدا بـه شرط رعایت عمل متقابل، پاسخ دهد
فرم (برگه) گواهی مبدا، نحوه تکمیل، اسناد مورد لزوم برای صدور و کنترل صحت آن، منطبق با شکل و رویه های پذیرفته شده بین المللی خواهد بود.
در مواقعی کـه کالایی با مبدا کشور معینی از طریق کشور ثالثی صادر می شود، گواهی مبدا صادره توسط مقامات صالح کشور ثالث بر اساس گواهی کشور مبدا قابل قبول می باشد.