قانون آب و نحوه ملی شدن آن مصوب 1347/04/27
فصل ششم ـ وصول آب بها و دیون (مواد 53 - 54)
فصل ششم ـ وصول آب بها و دیون (مواد 53 - 54)
وزارت آب و برق موظف است در مناطقی کـه طرح های عمرانی یا قانون ملی شدن آب بمرحله اجرا درآمده است نرخ متوسطه تمام شده آب را بر حسب متر مکعب بتدریج در هر ناحیه یا حوزه آبریز برای کلیه مصرف کنندگان پنجسال یکبار با توجه بـه هزینه های جاری شامل مدیریت و نگهداری و تعمیر و بهره برداری و هزینه استهلاک و بهره سرمایه با توجه بـه استهلاک تعیین و اعلام دارد و همچنین تدریجاً نرخ آب مصارف کشاورزی را برای محصول واحد در تمام کشور یکسان تعیین و وصول کند. ضرری کـه بعلت گرانتر بودن هزینه استحصال آب در یک منطقه آبریز بسازمان یا شرکت مزبور تحمیل میگردد از محل درآمد شرکت ها یا سازمان هاییکه در منطقه آبریز دیگر بعلت ارزانتر بودن هزینه استحصال عاید می شود جبران کند و آب بران موظف بـه پرداخت بهای آب مصرفی بر اساس نرخ مذکور هستند و الا آب مصرف کننده کـه حاضر بپرداخت آب بها نگردیده است پس از برداشت هر محصول قطع می شود و بـه علاوه آب بهای معوق طبق مقرراتی کـه در این قانون پیش بینی شده است وصول خواهد شد. تحویل مجدد آب مستلزم پرداخت هزینه هایی کـه تعیین می شود خواهد بود. در صورتی کـه آب بران مستنکف ظرف مهلت مقرر در تبصره 6 این ماده کـه از طرف مدیران و رؤسای مناطق و نواحی آبیاری تعیین میشود بدهی خود را پرداخت نکنند و یا ترتیب قابل قبولی برای تصفیه حساب خود برقرار نسازند متصدی و مسئول منطقه یا ناحیه مربوط صورت بدهی را جهت صدور اجراییه باداره ثبت محل ارسال خواهد کرد و اداره ثبت مکلف است بر طبق مقررات اجرای اسناد رسمی لازم الاجرا اقدام بصدور ورقه اجراییه و وصول مطالبات از بدهکار کند.
تبصره 1 ـ منسوخ بـه واسطه قانون تنقیح قوانین مالیاتی مصوب 1396/01/30 ـ شرکت ها و سازمان های مذکور در این قانون از تاریخ تأسیس از معافیت های مالیاتی کـه در قانون مالیات بر درآمد برای شرکت های خصوصی (کشاورزی و صنعتی) در نظر گرفته شده بهره مند می شوند و بمنظور اعمال نرخ واحد برای محصول معین در مناطق مختلف کشور شرکت ها و سازمان های نفع دهنده زیان شرکت ها و سازمان های ضرر دهنده را بـه تشخیص وزارت آب و برق بهزینه خود منظور و بـه شرکت ها و سازمان های ضرر دهنده پرداخت میکنند و سود خالص کـه باین ترتیب محاسبه می شود پس از انقضای مدت معافیت مشمول مقررات مالیاتی است.
تبصره 2 ـ میزان بهره سرمایه کـه در نرخ آب باید احتساب شود در مورد مصارف کشاورزی با توجه بوضع اجتماعی و اقتصادی در هر منطقه ای کـه وزارت آب و برق تشخیص دهد حداکثر تا ده سال اول بهره برداری در نرخ منظور نمیشود و پس از دوره معافیت بنا بـه پیشنهاد وزارت آب و برق از طرف هیأت وزیران تعیین می شود.
تبصره 3 ـ پس از صدور پروانه مصرف مفید در هر ناحیه یا منطقه طرز احتساب آب بها طبق ماده 53 این قانون خواهد بود لیکن در نواحی کـه تأسیسات ذخیره و انحراف و انتقال و توزیع آب تکمیل نشده باشد تا تاریخ خاتمه تکمیل طرح هزینه های استهلاک و بهره سرمایه در نرخ آب بهای دارندگان حقابه های قبلی بـه میزان حجم آب مندرج در پروانه محسوب نخواهد گردید.
تبصره 4 ـ کلیه وجوه دریافتی بـه موجب این قانون بهر عنوان طبق اساسنامه شرکت ها و سازمان های آب کـه مسئول اداره رودخانه ها و سایر منابع آب است بمصرف هزینه های جاری و بهره برداری و نگهداری و استهلاک و تکمیل تأسیسات و کمک احتمالی بـه شرکت های ضرر دهنده موضوع تبصره1 این ماده خواهد رسید. در محاسبه نرخ آب بهره سرمایه برای مصارف شهری مراکز استان ها و مراکز صنعتی 6% در سال و مصارف شهری سایر شهرها 3% محسوب می شود.
تبصره 5 ـ وظایف مقرر در ماده 16 قانون سابق بنگاه مستقل آبیاری تا اجرای قانون ملی شدن آب در هر ناحیه و هر منطقه راسا بوسیله وزارت آب و برق یا شرکت ها و سازمان های تابع انجام خواهد شد و عواید حاصله صرفاً صرف اداره و مرمت تأسیسات آبیاری حوزه مربوط خواهد گردید.
تبصره 6 ـ مدت اخطار قطع آب بعلت عدم پرداخت آب بها بـه تشخیص وزارت آب و برق از یکماه تا چهار ماه است و برای امور زراعی پس از برداشت هر محصول.
تبصره 7 ـ اجرای ثبت در مورد وصول بدهی آب بها مصرف کشاورزی کمتر از بیست هزار ریال فقط از طریق توقیف اموال استیفای حقوق دائن را خواهد نمود و از بازداشت این بدهکاران خودداری خواهد شد.
دارندگان حقابه های قبلی از منابع سطحی کـه مشمول ماده 7 این قانون می شوند متناسب با حجم آب مصرفی طبق پروانه صادره برای مدت دهسال از سی درصد تخفیف آب بها بهره مند می شوند.