علاوه بر موارد مقرر در این قانون، قرارهای بازپرس در موارد زیر قابل اعتراض است:

الف ـ قرار منع و موقوفی تعقیب و اناطه به تقاضای شاکی

ب ـ قرار بازداشت موقت، ابقاء و تشدید تأمین به تقاضای متهم

پ ـ قرار تأمین خواسته به تقاضای متهم

تبصره ـ مهلت اعتراض به قرارهای قابل اعتراض برای اشخاص مقیم ایران ده روز و برای افراد مقیم خارج از کشور یک ماه از تاریخ ابلاغ است.