قانون حمایت از مالکیت صنعتی مصوب 1403/03/01

مبحث هفتم ـ نقض حق اختراع و ضمانت اجرای آن (70 - 73)

انجام هرگونه فعالیتی کـه حقوق انحصاری مالک گواهینامه اختراع یا قائم مقام او را تضییع کند، نقض حق اختراع محسوب می شود، مشروط بر اینکه این اقدامات پس از تاریخ ثبت اختراع، صورت پذیرد.

تبصره ـ انجام هریک از موارد مندرج در ماده 38 این قانون، نقض حق اختراع محسوب نمی شود.

در دعاوی مربوط بـه نقض حق اختراع، در صورتی کـه اختراع بـه صورت فراورده باشد، بار اثبات نقض بر عهده مدعی نقض است، اما اگر اختراع بـه صورت فرایند دستیابی بـه یک فراورده بوده و دلایل متقن از جمله نظریه کارشناسی اطمینان آور وجود داشته باشد کـه ممکن است، فراورده بـه دست آمده از طریق فرایند مزبور ساخته شده و با تلاش های معقول فرایندی کـه واقعاً استفاده شده قابل احراز نباشد، در دعاوی مدنی، بار اثبات عدم تولید فراورده از طریق آن فرایند بر عهده خوانده دعوای نقض می باشد. در این حالت، چنانچه خوانده برای اثبات ادعای خود، اسناد و مدارک یا اسرار تولیدی یا تجاری بـه دادگاه یا کارشناس رسمی دادگستری ارائه نماید، افشای آن ممنوع است و مرتکب علاوه بر جبران خسارت، بـه حداکثر مجازات مقرر برای افشای اسرار تجاری محکوم می شود و اجرای مجازات مذکور قابل تعلیق نیست.

در صورت اثبات نقض حق اختراع، مرتکب بـه تقاضای هر یک از ذی نفعان باید تمام خساراتی کـه در نتیجه این نقض وارد شده است، از قبیل منافع ممکن الحصولی کـه صدق اتلاف می کند را جبران نماید.

در هر مرحله از مراحل رسیدگی در دعاوی حقوقی و کیفری راجع بـه حقوق حاصل از ثبت اختراع، معترض می تواند از مرجع قضائی کـه دعوا در آنجا مطرح شده صدور قرار تأمین خواسته و دستور توقیف فراورده های ناقض حقوق ادعایی و نیز صدور دستور موقت نسبت بـه عدم ساخت، فروش یا ورود این فراورده ها را درخواست کند. در صورتی کـه فراورده های مورد ادعا در گمرک باشد، مأموران گمرک یا ضابطان، قرار یا دستور فوق را اجرا می کنند.

تبصره ـ رسیدگی بـه درخواست های مذکور در این ماده مطابق قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21 انجام می شود.

×

اپلیکیشن های ما را نصب کنید

در کانال های ما عضو شوید