قانون دیوان عدالت اداری 1392
ماده 35
اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ مرجع رسیدگی بـه تقاضای صدور دستور موقت، شعبه ای است کـه بـه اصل شکایت رسیدگی می کند و مرجع رسیدگی کننده طی دادرسی فوری، در صورت احراز ضرورت و فوریت موضوع، برحسب مورد، دستور موقت مبنی بر توقف اجرای اقدامات، تصمیمات و آرای مورد شکایت یا انجام وظیفه، صادر می کند.
تبصره 1 ـ اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ دستور موقت تاثیری در اصل شکایت ندارد. در صورت ردّ شکایت یا صدور قرار سقوط شکایت یا صدور قرار ابطال یا رد دادخواست اصلی و یا حکم بـه عدم ابطال مصوبه و قطعیت رای صادره، دستور موقت نیز لغو می شود.
تبصره 2 ـ الحاق بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ اجرای دستور موقت صادره از شعب دیوان منوط بـه تایید رییس دیوان است کـه حداکثر ظرف یک هفته از زمان وصول باید نظر خود را اعلام نماید. درصورت عدم اظهارنظر در مهلت مذکور دستور موقت صادره لازم الاجرا است.
