قانون دیوان عدالت اداری 1392
بخش سوم ـ اعاده دادرسی (98 - 106)
در مورد احکام قطعی بـه جهات ذیل می توان دادخواست اعاده دادرسی تقدیم نمود:
الف ـ حکم، خارج از موضوع شکایت صادر شده باشد. ب ـ حکم بـه میزان بیشتر از خواسته صادر شده باشد.
پ ـ در مفاد حکم، تضاد وجود داشته باشد. ت ـ حکم صادر شده با حکم دیگری در خصوص همان دعوی و اصحاب آن، کـه قبلا توسط همان شعبه یا شعبه دیگر صادر شده است متعارض بوده بدون آن کـه سبب قانونی موجب این تعارض باشد.
ث ـ حکم، مستند بـه اسنادی باشد کـه پس از صدور، جعلی بودن و یا عدم اعتبار آنها بـه موجب حکم مراجع صالح قانونی ثابت شده باشد.
ج ـ پس از صدور حکم، اسناد و دلایلی بـه دست آید کـه دلیل حقانیت درخواست کننده اعاده دادرسی باشد و ثابت شود اسناد و دلایل یادشده در جریان دادرسی در اختیار وی نبوده است.
مهلت تقدیم دادخواست اعاده دادرسی بـه شرح زیر است:
1 ـ در مورد بند های «الف» تا «پ» ماده (98) این قانون، بیست روز از تاریخ ابلاغ رای شعبه
2 ـ در خصوص بند های «ت» تا «ج» ماده (98) این قانون، بیست روز از زمان حصول سبب اعاده دادرسی
دادخواست اعاده دادرسی با رعایت مواد مربوط بـه دادخواست مندرج در این قانون با ذکر جهتی کـه موجب اعاده دادرسی شده است، بـه شعبه صادر کننده رای تقدیم می شود.
هزینه دادخواست اعاده دادرسی برابر هزینه تقدیم دادخواست بـه شعب تجدید نظر دیوان است.
رسیدگی بـه دادخواست اعاده دادرسی در صلاحیت شعبه صادر کننده حکم قطعی است. شعبه مذکور در ابتداء در مورد قبول یا رد این دادخواست قرار لازم را صادر می نماید و در صورت قبول دادخواست مبادرت بـه رسیدگی ماهوی می کند.
اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – شعبه رسیدگی کننده بـه موارد موضوع مواد (74)، (75) یا (98) این قانون، مکلف است در صورت احراز ضرورت، دستور توقف اجرای حکم مورد رسیدگی را صادر کند.
هر گاه شعبه دادخواست اعاده دادرسی را وارد تشخیص دهد، حکم مورد تقاضای اعاده دادرسی را نقض و حکم مقتضی صادر می نماید. در صورتی کـه دادخواست اعاده دادرسی راجع بـه قسمتی از حکم باشد، فقط همان قسمت نقض یا اصلاح می گردد. چنانچه جهت دادخواست اعاده دادرسی، مغایرت دو حکم باشد، شعبه رسیدگی کننده پس از قبول اعاده دادرسی، حکم دوم را نقض می نماید و حکم اول بـه قوت خود باقی می ماند.
حکمی کـه پس از اعاده دادرسی صادر می گردد، قابل اعاده دادرسی مجدد از همان جهت نیست.
در اعاده دادرسی بـه هیچ عنوان شخص دیگری غیر از طرفین دعوی، وکیل یا قائم مقام و یا نماینده قانونی آنان، نمی تواند وارد دعوی شود.