قانون دیوان عدالت اداری 1392

کلیه آراء شعب بدوی دیوان بـه درخواست یکی از طرفین یا وکیل یا قائم مقام و یا نماینده قانونی آنها، قابل تجدید نظر خواهی در شعب تجدید نظر است. مهلت تجدید نظر خواهی برای اشخاص مقیم ایران بیست روز و برای اشخاص مقیم خارج از ایران دو ماه از تاریخ ابلاغ است.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – دادخواست تجدیدنظر توسط رییس دیوان بـه یکی از شعب تجدیدنظر ارجاع می شود.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – دادخواست تجدیدنظر باید روی برگه های مخصوص نوشته شده و حاوی نکات زیر باشد:

الف ـ مشخصات و اقامتگاه تجدیدنظرخواه

ب ـ مشخصات و اقامتگاه تجدیدنظرخوانده

پ ـ شماره و تاریخ صدور رای تجدیدنظرخواسته

ت ـ شعبه صادرکننده رای تجدیدنظرخواسته

ث ـ تاریخ ابلاغ رای تجدیدنظرخواسته

ج ـ دلایل و جهات تجدیدنظرخواهی

تبصره ـ اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – پس از ارجاع پرونده بـه شعبه تجدیدنظر، مدیر دفتر در صورت کامل بودن پرونده آن را بـه نظر قاضی شعبه می رساند. رییس و در غیاب وی، مستشار شعبه در صورت تکمیل بودن دادخواست و ضمائم آن دستور تبادل آن را صادر می کند. در مواردی کـه آرای مورد اعتراض شعب بدوی دیوان از نوع قرار رد باشد و یا مستند بـه رای وحدت رویه موضوع ماده (89) این قانون و یا ایجاد رویه موضوع ماده (90) این قانون صادر شده باشد، شعبه تجدیدنظر بدون انجام تبادل، نسبت بـه رسیدگی و صدور رای اقدام می کند.

چنانچه دادخواست تجدید نظر، فاقد مشخصات تجدید نظر خواه یا اقامتگاه او باشد، پس از انقضای مهلت تجدید نظر خواهی، دادخواست بـه موجب قرار مدیر دفتر شعبه تجدید نظر، رد می شود. این قرار قطعی است. در سایر موارد نقص دادخواست تجدید نظر، وفق ماده (28) این قانون اقدام می گردد. اگر دادخواست تجدید نظر، خارج از مهلت مقرر تسلیم شده باشد، شعبه تجدید نظر قرار رد دادخواست را صادر می کند.

عدم رعایت شرایط قانونی دادخواست و یا عدم رفع نقص آن در موعد مقرر قانونی در مرحله بدوی، موجب نقض رای در مرحله تجدید نظر نیست. در این موارد شعبه تجدید نظر بـه دادخواست دهنده بدوی اخطار می کند کـه ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ نسبت بـه رفع نقص اقدام نماید. در صورت عدم اقدام و همچنین در صورتی کـه سمت دادخواست دهنده محرز نباشد رای صادر شده نقض و قرار رد دعوی صادر می شود.

چنانچه شعبه تجدید نظر در رای بدوی غیر از اشتباهاتی از قبیل اعداد، ارقام، سهو قلم، مشخصات طرفین و یا از قلم افتادگی در آن قسمت از خواسته کـه بـه اثبات رسیده، اشکال دیگری ملاحظه نکند ضمن اصلاح رای، آن را تایید می کند.

چنانچه شعبه تجدید نظر ایراد تجدید نظر خواه را وارد تشخیص ندهد، رای شعبه بدوی را تایید و در غیر این صورت آن را نقض و پس از رسیدگی ماهوی، مبادرت بـه صدور رای می نماید.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – شعبه تجدیدنظر در صورتی کـه قرار مورد تجدیدنظرخواهی را مطابق قانون تشخیص دهد، آن را تایید می کند، در غیر این صورت چنانچه قرار صادره را منطبق با هیچ یک از موارد صدور قرار رد تشخیص ندهد پس از نقض قرار، پرونده را برای رسیدگی ماهوی بـه شعبه صادرکننده قرار عودت می دهد.

تبصره 1 ـ الحاق بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – شعبه بدوی مکلف بـه تبعیت از رای شعبه تجدیدنظر است؛ لیکن در صورتی کـه امر جدیدی حادث شود کـه امکان رسیدگی ماهوی فراهم نباشد، شعبه مذکور می تواند قرار مقتضی را صادر کند.

تبصره 2 ـ الحاق بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – هر گاه شعبه تجدیدنظر، رسیدگی بـه شکایت را در صلاحیت سایر مراجع قضایی تشخیص دهد با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده را بـه مرجع مذکور ارسال می کند و در صورتی کـه رسیدگی بـه شکایت را در صلاحیت مراجع غیر قضایی بداند، حسب مورد قرار رد شکایت یا نقض رای بدوی و قرار رد شکایت صادر می کند و شاکی را بـه مرجع صالح دلالت می نماید.

هر گاه در مرحله تجدید نظر تقاضای صدور دستور موقت شود، اتخاذ تصمیم با شعبه تجدید نظر است. اجرای دستور موقت مستلزم تایید رییس دیوان است. دستور موقت صادر شده از شعبه بدوی مادام کـه توسط مرجع تجدید نظر لغو نگردد، بـه قوت خود باقی است.

چنانچه قاضی شعبه بدوی صادر کننده رای پی بـه اشتباه خود ببرد و پرونده بـه هر علتی بـه شعبه تجدید نظر نرفته باشد، با ذکر دلیل پرونده را از طریق رییس دیوان بـه شعبه تجدید نظر ارسال می کند. شعبه یاد شده با توجه بـه دلیل ابرازی و در صورت وارد دانستن اشتباه، رای صادر شده را نقض می نماید و هر گاه رای صادره بـه صورت قرار باشد پرونده را جهت ادامه رسیدگی بـه شعبه بدوی اعاده و در غیر این صورت اقدام بـه رسیدگی ماهوی می کند.

در صورتی کـه حداقل یک قاضی از دو قاضی و یا دو قاضی از سه قاضی صادر کننده رای در شعبه تجدید نظر، پی بـه اشتباه شکلی یا ماهوی خود ببرند، مراتب را با ذکر دلیل بـه رییس دیوان اعلام می دارند. رییس دیوان پرونده را جهت رسیدگی و صدور رای بـه شعبه هم عرض ارجاع می دهد.

صدور حکم اصلاحی در مورد سهو قلم یا اشتباه محاسبه و یا رفع ابهام کـه توسط شعبه صادر کننده رای انجام می شود، مشمول مواد (74) و (75) این قانون نیست.

در صورتی کـه رای بر مبنای اتفاق نظر نباشد، نظر اقلیت نیز در پیش نویس رای درج می شود و بـه امضای آنان می رسد و در پرونده بایگانی می گردد.

مقرراتی کـه در مرحله بدوی رعایت می شود در مرحله تجدید نظر نیز جاری است مگر این کـه بـه موجب قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – در صورتی کـه رییس قوه قضاییه یا رییس دیوان رای قطعی شعب دیوان را خلاف بیّن شرع یا قانون تشخیص دهند، رییس دیوان فقط برای یک بار با ذکر دلیل پرونده را برای رسیدگی ماهوی و صدور رای بـه شعبه هم عرض ارجاع می نماید. شعبه مذکور مکلف است خارج از نوبت بـه پرونده رسیدگی و رای مقتضی را صادر کند. رای صادر شده قطعی است.

تبصره 1 ـ اصلاح شماره بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – چنانچه رای قطعی موضوع این ماده از شعبه بدوی صادر شده باشد، در این صورت پرونده برای صدور رای بـه شعبه تجدید نظر ارجاع می گردد.

تبصره 2 ـ الحاق بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 – در صورت اعلام خلاف بیّن شرع یا قانون بودن رای، توسط رییس قوه قضاییه یا رییس دیوان، اجرای حکم تا صدور رای مجدد، متوقف می شود.