قانون مجازات اسلامی 1392

زنا عبارت است از جماع مرد و زنی کـه علقه زوجیّت بین آنها نبوده و از موارد وطی بـه شبهه نیز نباشد.

تبصره 1 ـ جماع با دخول اندام تناسلی مرد بـه اندازه ختنه گاه در قُبُل یا دُبُر زن محقّق می شود.

تبصره 2 ـ هر گاه طرفین یا یکی از آنها نابالغ باشد، زنا محقق است لکن نابالغ مجازات نمی شود و حسب مورد بـه اقدامات تامینی و تربیتی مقرر در کتاب اول این قانون محکوم می گردد.

جماع با میّت زنا است، مگر جماع زوج با زوجه متوفای خود کـه زنا نیست، لکن موجب 31 تا 74 ضربه شلاق تعزیری درجه 6 می شود.

هر گاه متهم بـه زنا، مدعی زوجیت یا وطی بـه شبهه باشد، ادعای وی بدون بینه یا سوگند پذیرفته می شود مگر آن کـه خلاف آن با حجت شرعی لازم ثابت شود.

حد زنا در موارد زیر اعدام است:

الف ـ زنا با محارم نسبی؛

ب ـ زنا با زن پدر که موجب اعدام زانی است؛

پ ـ زنای مرد غیر مسلمان با زن مسلمان کـه موجب اعدام زانی است؛

ت ـ زنای بـه عنف یا اکراه از سوی زانی کـه موجب اعدام زانی است.

تبصره 1 ـ مجازات زانیه در بندهای (ب) و (پ) حسب مورد، تابع سایر احکام مربوط بـه زنا است.

تبصره 2 ـ هر گاه کسی با زنی کـه راضی بـه زنای با او نباشد در حال بیهوشی، خواب یا مستی زنا کند، رفتار او در حکم زنای بـه عنف است. در زنا از طریق اغفال و فریب دادن دختر نابالغ یا از طریق ربایش، تهدید و یا ترساندن زن، اگر چه موجب تسلیم شدن او شود، نیز حکم فوق جاری است.

حد زنا برای زانی محصن و زانیه محصنه رجم است. در صورت عدم امکان اجرای رجم با پیشنهاد دادگاه صادر کننده حکم قطعی و موافقت رییس قوه قضاییه، چنانچه جرم با بیّنه ثابت شده باشد، موجب اعدام زانی محصن و زانیه محصنه است و در غیر این صورت موجب صد ضربه شلاق برای هریک می باشد.

احصان در هریک از مرد و زن بـه نحو زیر محقّق می شود:

الف ـ احصان مرد عبارت است از آنکه دارای همسر دایمی و بالغ باشد و در حالی کـه بالغ و عاقل بوده از طریق قُبُل با وی در حال بلوغ جماع کرده باشد و هر وقت بخواهد امکان جماع از طریق قُبُل را با وی داشته باشد.

ب ـ احصان زن عبارت است از آنکه دارای همسر دایمی و بالغ باشد و در حالی کـه بالغ و عاقل بوده، با او از طریق قُبُل جماع کرده باشد و امکان جماع از طریق قُبُل را با شوهر داشته باشد.

اموری از قبیل مسافرت، حبس، حیض، نفاس، بیماری مانع از مقاربت یا بیماریی کـه موجب خطر برای طرف مقابل می گردد، مانند ایدز و سفلیس، زوجین را از احصان خارج می کند.

در زنا با محارم نسبی و زنای محصنه، چنانچه زانیه بالغ و زانی نابالغ باشد، مجازات زانیه فقط صد ضربه شلاق است.

مردی کـه همسر دائم دارد، هر گاه قبل از دخول، مرتکب زنا شود، حد وی صد ضربه شلاق، تراشیدن موی سر و تبعید بـه مدت یک سال قمری است.

حد زنا در مواردی کـه مرتکب غیرمحصن باشد، صد ضربه شلاق است.

در موارد زنای بـه عنف و در حکم آن، در صورتی کـه زن باکره باشد، مرتکب علاوه بر مجازات مقرّر بـه پرداخت ارش البکاره و مهرالمثل نیز محکوم می شود و در صورتی کـه باکره نباشد، فقط بـه مجازات و پرداخت مهرالمثل محکوم می گردد.

هر گاه مرد یا زنی کمتر از چهار بار اقرار بـه زنا نماید، بـه 31 تا 74 ضربه شلاق تعزیری درجه 6 محکوم می شود. حکم این ماده در مورد لواط، تفخیذ و مساحقه نیز جاری است.