قانون مجازات اسلامی 1392

دیه مقدّر، مال معینی است کـه در شرع مقدس بـه سبب جنایت غیر عمدی بر نفس، عضو یا منفعت، یا جنایت عمدی در مواردی کـه بـه هر جهتی قصاص ندارد، مقرّر شده است.

ارش، دیه غیر مقدّر است کـه میزان آن در شرع تعیین نشده است و دادگاه با لحاظ نوع و کیفیّت جنایت و تأثیر آن بر سلامت مجنیٌ علیه و میزان خسارت وارده با در نظر گرفتن دیه مقدر و با جلب نظر کارشناس میزان آن را تعیین می کند. مقررّات دیه مقدّر در مورد ارش نیز جریان دارد، مگر این کـه در این قانون ترتیب دیگری مقرّر شود.

در جنایت شبه عمدی، خطای محض و جنایت عمدی کـه قصاص در آن جائز یا ممکن نیست، در صورت درخواست مجنیٌ علیه یا ولی دم دیه پرداخت می شود، مگر بـه نحو دیگری مصالحه شود.

در صورتی که قاتل از ورثه مقتول باشد، چنانچه قتل عمدی باشد، از اموال و دیه مقتول و در صورتی کـه خطای محض یا شبه عمدی باشد، از دیه وی ارث نمی برد. در موارد فقدان وارث دیگر، مقام رهبری وارث است.