قانون مجازات اسلامی 1392
مبحث پنجم ـ دیه لب
از بین بردن دو لب، دیه کامل و هر یک، نصف دیه کامل دارد و دیه از بین بردن مقداری از لب، بـه نسبت تمام لب محاسبه می شود. تبصره ـ حدود لب بالا از نظر عرض، مقداری است کـه لثه را می پوشاند و بـه دو روزنه و دیواره بینی متصل و طول آن همان طول دهان است و حدود لب پایین از نظر عرض، مقداری است کـه لثه را می پوشاند و طول آن همان طول دهان است. حاشیه گونه ها جزء لب ها محسوب نمی شود.
جنایتی کـه باعث جمع شدن یک یا دو لب و یا قسمتی از آن گردد، موجب ارش است خواه موجب نمایان شدن دندان ها بشود، خواه نشود.
جنایتی کـه موجب سست و فلج شدن هر یک از لب ها گردد، بـه گونه ای کـه با خنده و مانند آن از دندان ها کنار نرود، موجب دو سوم دیه یک لب و از بین بردن هر یک از لب های سست و فلج شده، موجب یک سوم دیه آن است.
شکافتن هر دو لب بـه نحوی کـه باعث نمایان شدن دندان ها شود، یک سوم دیه کامل و در صورت بهبودی بدون عیب، یک پنجم دیه کامل دارد. شکافتن یک لب موجب یک ششم دیه کامل و در صورت بهبودی بدون عیب، موجب یک دهم دیه کامل است.
تبصره ـ جراحات وارده بر لب هر گاه باعث نمایان شدن دندان ها نگردد، در صورتی که از مصادیق حارصه، دامیه و متلاحمه باشد، حکم جراحات مذکور را دارد.