قانون مجازات اسلامی 1392

از بین بردن تمام دندان های دائمث بیست و هشت گانه، دیه کامل دارد کـه بـه ترتیب زیر توزیع می شود:

الف ـ دندان های جلو کـه عبارتند از: پیش، چهارتایی و نیش کـه از هر کدام دو عدد در بالا و دو عدد در پایین می روید و جمعاً دوازده عدد است، هر کدام یک بیستم دیه کامل دارد.

ب ـ دندان های عقب کـه در چهار سمت پایانی از بالا و پایین در هر کدام یک ضاحک و سه ضرس قرار دارد و جمعاً شانزده عدد است، هر کدام یک چهلم دیه کامل دارد.

دندان های اضافی بـه هر نام کـه باشد و بـه هر نحو کـه روییده باشد، اگر در کندن آنها نقصی حاصل شود، ارش ثابت می گردد و اگر هیچ گونه نقصی حاصل نشود ارش نیز ندارد.

تبصره 1 ـ هر گاه در کندن دندان زائد نقصی حاصل نشود، لکن جراحتی بـه وجود آید، برای جراحت مزبور، ارش ثابت است.

تبصره 2 ـ هر گاه در مورد اینکه دندان کنده شده، اصلی است؛ یا زائد، تردید وجود داشته باشد و با رجوع بـه کارشناس، زائد یا اصلی بودن آن مشخص نشود، اقل الامرین از دیه دندان اصلی و ارش دندان زائد پرداخت می شود.

هر گاه دندان های اصلی دائمی از بیست و هشت عدد کمتر باشد، بـه همان نسبت از دیه کامل کاهش می یابد، خواه خلقتاً کمتر باشد یا در اثر عارضه ای کم شده باشد.

در میزان دیه تفاوتی میان دندان هایی کـه رنگ های گوناگون دارند، وجود ندارد و اگر دندانی در اثر جنایت، سیاه شود و نیفتد دیه آن دو سوم دیه همان دندان است و دیه دندانی کـه قبلاً سیاه شده است، یک سوم دیه همان دندان است.

تبصره ـ در تغییر رنگ دندان، بدون آنکه سیاه شود یا منفعت آن از بین برود، ارش ثابت است و اگر پس از آن شخصی دندان مزبور را بکند، باید دیه کامل همان دندان را بدهد.

ایجاد ترک یا لق کردن دندان، هر گاه در حکم از بین بردن آن باشد، موجب دیه همان دندان و در غیر این صورت موجب ارش است.

کندن دندان لق یا ترک خورده کـه منفعت آن باقی است، موجب دیه همان دندان و در غیر این صورت موجب ارش است.

شکستن آن مقدار از دندان کـه نمایان است؛ با بقاء ریشه، دیه همان دندان را دارد و اگر کسی بعد از شکستن مقدار مزبور ریشه را بکند، خواه مرتکب کسی باشد کـه مقدار نمایان دندان را شکسته است یا دیگری، ارش تعیین می شود.

تبصره 1 ـ شکستن مقداری از قسمت نمایان دندان بـه همان نسبت دیه دارد.

تبصره 2 ـ هر گاه قسمتی از دندان کنده شده در اثر جنایت یا عارضه ای قبلاً از بین رفته باشد بـه همان نسبت از دیه دندان کاهش می یابد.

در کندن دندان شیری، یک صدم دیه کامل ثابت است، مگر اینکه کندن آن موجب گردد دندان دائمی نروید، کـه در این صورت باید دیه کامل دندان دائمی پرداخت شود.

تبصره ـ شکستن، معیوب کردن و شکافتن دندان شیری موجب ارش است.

با کنده شدن دندان دائمی؛ دیه همان دندان ثابت می شود، اگرچه دوباره در محل آن، دندان دیگری بروید و مانند سابق شود و چنانچه شخصی دندان روییده شده را دوباره بکند، باید دیه کامل همان دندان را بپردازد.

هر گاه بـه جای دندان کنده شده، دندان دیگری یا همان دندان قرار گیرد و مانند دندان اصلی دارای حس و حیات شود، کندن آن؛ دیه همان دندان را دارد، لکن اگر دارای حس و حیات نباشد، کندن آن موجب ضمان مالی است.