قانون مجازات اسلامی 1392

زایل کردن عقل موجب دیه کامل و ایجاد نقص در آن موجب ارش است، خواه جنایت در اثر ایراد ضربه و جراحت و خواه ترساندن و مانند آن باشد.

تبصره ـ در صورتی که مجنیٌ علیه دچار جنون ادواری شود ارش ثابت است.

در زوال و نقصان حافظه و نیز اختلال روانی در صورتی کـه بـه حد جنون نرسد، ارش ثابت است.

جنایتی کـه موجب زوال عقل یا کم شدن آن شود، هر چند عمدی باشد؛ حسب مورد، موجب دیه یا ارش است و مرتکب قصاص نمی شود.

هر گاه در اثر صدمه ای مانند شکستن سر یا صورت، عقل زائل شود یا نقصان یابد، هر یک دیه یا ارش جداگانه ای دارد.

هر گاه در اثر جنایتی عقل زائل گردد و پس از دریافت دیه کامل عقل برگردد، دیه مسترد و ارش پرداخت می شود.

هر گاه در اثر جنایتی مجنیٌ علیه بیهوش شود و بـه اغماء برود، چنانچه منتهی بـه فوت او گردد، دیه نفس ثابت می شود و چنانچه بـه هوش آید، نسبت بـه زمانی کـه بیهوش بوده، ارش ثابت می شود و چنانچه عوارض و آسیب های دیگری نیز بـه وجود آید، دیه یا ارش عوارض مزبور نیز باید پرداخت شود.

جنایت بر کسی کـه در اغماء یا بیهوشی و مانند آن است، از جهت احکام مربوط بـه قصاص و دیه، جنایت بر شخص هوشیار محسوب می شود.