قانون مجازات اسلامی 1392
مبحث ششم ـ دیه صوت و گویایی
از بین بردن صوت بـه طور کامل بـه گونه ای کـه شخص نتواند صدایش را آشکار کند، دیه کامل دارد، گرچه بتواند با اخفات و آهسته صدایش را برساند.
از بین بردن گویایی بـه طور کامل و بدون قطع زبان، دیه کامل و از بین بردن قدرت ادای برخی از حروف، بـه همان نسبت دیه دارد.
تبصره ـ شخصی کـه دارای لکنت زبان است و یا بـه کندی یا تندی سخن می گوید یا برخی از حروف را نمی تواند تلفظ کند، گویا محسوب می شود و دیه از بین بردن ادای هر حرف با توجه بـه تعداد حروف زبان تکلم مجنی علیه تعیین می شود. مانند اینکه از بین بردن قدرت ادای یک حرف شخص فارسی زبان، یک سی و دوم دیه کامل است.
جنایتی کـه موجب پیدایش عیبی در گفتار یا ادای حروف گردد و یا عیب موجود در آن را تشدید کند، موجب ارش است.
جنایتی کـه باعث شود مجنیٌ علیه حرفی را بـه جای حرف دیگر اداء نماید، مانند آنکه بـه جای حرف «ل»، حرف «ر» تلفظ نماید، اگر عرفاً عیب تلقی شود، موجب ارش است.
جنایتی کـه موجب عیبی در صوت مانند کاهش طنین صدا، گرفتگی آن و یا صحبت کردن از طریق بینی شود، ارش دارد.
از بین رفتن صوت بعضی از حروف، موجب ارش است.
در صورتی که جنایت، علاوه بر زوال صوت، موجب زوال نطق نیز گردد، دو دیه ثابت می شود.