قانون مجازات اسلامی 1392

دیه سقط جنین بـه ترتیب ذیل است:

الف ـ نطفه ای کـه در رحم مستقر شده است، دو صدم دیه کامل

ب ـ علقه کـه در آن جنین بـه صورت خون بسته در می آید، چهار صدم دیه کامل

پ ـ مضغه کـه در آن جنین بـه صورت توده گوشتی در می آید، شش صدم دیه کامل

ت ـ عظام کـه در آن جنین بـه صورت استخوان درآمده لکن هنوز گوشت روییده نشده است، هشت صدم دیه کامل

ث ـ جنینی کـه گوشت و استخوان بندی آن تمام شده ولی روح در آن دمیده نشده است، یک دهم دیه کامل

ج ـ دیه جنینی کـه روح در آن دمیده شده است، اگر پسر باشد، دیه کامل و اگر دختر باشد نصف آن و اگر مشتبه باشد، سه چهارم دیه کامل

هر گاه در اثر جنایت وارد بر مادر، جنین از بین برود، علاوه بر دیه یا ارش جنایت بر مادر، دیه جنین نیز در هر مرحله ای از رشد کـه باشد پرداخت می شود.

هر گاه زنی جنین خود را، در هر مرحله ای کـه باشد، بـه عمد، شبه عمد یا خطاء از بین ببرد، دیه جنین، حسب مورد توسط مرتکب یا عاقله او پرداخت می شود.

تبصره ـ هر گاه جنینی کـه بقای آن برای مادر خطر جانی دارد، بـه منظور حفظ نفس مادر سقط شود، دیه ثابت نمی شود.

هر گاه چند جنین در یک رحم باشند، سقط هر یک از آنها دیه جداگانه دارد.

دیه اعضاء و دیگر صدمات وارد بر جنین در مرحله ای کـه استخوان بندی آن کامل شده ولی روح در آن دمیده نشده است، بـه نسبت دیه جنین در این مرحله محاسبه می گردد و بعد از دمیده شدن روح، حسب جنسیت جنین، دیه محاسبه می شود و چنانچه بر اثر همان جنایت جنین از بین برود، فقط دیه جنین پرداخت می شود.

هر گاه در اثر جنایت و یا صدمه، چیزی از زن سقط شود کـه بـه تشخیص کارشناس مورد وثوق، منشا انسان بودن آن ثابت نگردد، دیه و ارش ندارد، لکن اگر در اثر آن صدمه ای بر مادر وارد گردد، حسب مورد دیه یا ارش تعیین می شود.