قانون مجازات اسلامی 1392
مبحث سوم ـ گذشت شاکی
مبحث سوم ـ گذشت شاکی
در جرایم تعزیری قابل گذشت، گذشت شاکی یا مدعی خصوصی؛ حسب مورد موجب موقوفی تعقیب یا موقوفی اجرای مجازات است.
تبصره 1 ـ جرایم قابل گذشت، جرایمی می باشند کـه شروع و ادامه تعقیب و رسیدگی و اجرای مجازات، منوط بـه شکایت شاکی و عدم گذشت وی است.
تبصره 2 ـ جرایم غیرقابل گذشت، جرایمی می باشند کـه شکایت شاکی و گذشت وی در شروع بـه تعقیب و رسیدگی و ادامه آنها و اجرای مجازات تأثیری ندارد.
تبصره 3 ـ مقررات راجع بـه گذشت شاکی در مورد مجازات های قصاص نفس و عضو، حد قذف و حد سرقت همان است کـه در کتاب دوم «حدود» و سوم «قصاص» این قانون ذکر شده است. گذشت شاکی در سایر حدود تاثیری در سقوط و تخفیف مجازات ندارد.
گذشت باید منجّز باشد و بـه گذشت مشروط و معلق در صورتی ترتیب اثر داده می شود کـه آن شرط یا معلقٌ علیه تحقق یافته باشد. همچنین عدول از گذشت، مسموع نیست.
تبصره 1 ـ گذشت مشروط یا معلق مانع تعقیب، رسیدگی و صدور حکم نیست، ولی اجرای مجازات در جرایم قابل گذشت منوط بـه عدم تحقق شرط یا معلقٌ علیه است. در این صورت، محکومٌ علیه با قرار تامین مناسب آزاد می شود.
تبصره 2 ـ تاثیر گذشت قیم اتفاقی، منوط بـه تایید دادستان است.
هر گاه متضررین از جرم، متعدّد باشند، تعقیب جزایی با شکایت هر یک از آنان شروع می شود، ولی موقوفی تعقیب؛ رسیدگی و اجرای مجازات موکول بـه گذشت تمام کسانی است کـه شکایت کرده اند.
تبصره ـ حق گذشت، بـه ورّاث قانونی متضرّر از جرم، منتقل و در صورت گذشت، همگی ورّاث حسب مورد تعقیب، رسیدگی یا اجرای مجازات موقوف می گردد.
چنانچه قابل گذشت بودن جرمی در قانون تصریح نشده باشد، غیرقابل گذشت محسوب می شود، مگر اینکه از حق النّاس بوده و شرعاً قابل گذشت باشد.
اصلاح 1399/02/23 و 1403/02/25 ـ علاوه بر جرایم تعزیری مندرج در کتاب دیات و فصل حد قذف این قانون و جرایمی کـه بـه موجب قوانین خاص قابل گذشت می باشند، جرایم مندرج در مواد ((536)، (596)، (608)، (609)، (622)، (632)، (633)، (641)، (647)، (648)، (668)، (669)، (673)، (674)، (676)، (677)، (679)، (682)، (684)، (685)، (690) در مواردی کـه املاک و اراضی متعلق بـه اشخاص خصوصی باشد)، (692)، (693)، (694)، (697)، (698)، (699)، (700)، (716)، (717) و (744) کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) مصوب 1375/03/02 و شروع و معاونت در تمام جرایم مزبور، همچنین کلیه جرایم تعزیری درجه پنج و پایین تر ارتکابی توسط افراد زیر هجده سال در صورت داشتن بزه دیده، مشمول تبصره (1) ماده (100) این قانون و ماده (12) قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392/12/04 بوده و قابل گذشت است.
تبصره ـ الحاق 1399/02/23 ـ حداقل و حداکثر مجازات های حبس تعزیری درجه چهار تا درجه هشت مقرر در قانون برای جرایم قابل گذشت بـه نصف تقلیل می یابد.