قانون مجازات اسلامی 1392

هر کس قصد ارتکاب جرمی کرده و شروع بـه اجرای آن نماید، لکن بـه واسطه عامل خارج از ارادۀ او قصدش معلق بماند، بـه شرح زیر مجازات می شود:

الف ـ در جرایمی کـه مجازات قانونی آنها سلب حیات؛ حبس دائم یا حبس تعزیری درجه یک تا سه است بـه حبس تعزیری درجه چهار؛

ب ـ در جرایمی که مجازات قانونی آنها قطع عضو یا حبس تعزیری درجه چهار است بـه حبس تعزیری درجه پنج؛

پ ـ در جرایمی که مجازات قانونی آنها شلاق حدی یا حبس تعزیری درجه پنج است بـه حبس تعزیری یا شلاق یا جزای نقدی درجه شش؛

تبصره ـ هر گاه رفتار ارتکابی ارتباط مستقیم با ارتکاب جرم داشته، لکن بـه جهات مادی کـه مرتکب از آنها بی اطلاع بوده؛ وقوع جرم غیر ممکن باشد، اقدام انجام شده در حکم شروع بـه جرم است.

مجرّد قصد ارتکاب جرم و یا عملیات و اقداماتی کـه فقط مقدمه جرم است و ارتباط مستقیم با وقوع جرم ندارد، شروع بـه جرم نیست و از این حیث قابل مجازات نمی باشد.

هر گاه کسی شروع بـه جرمی نماید و بـه اراده خود آن را ترک کند، بـه اتهام شروع بـه آن جرم تعقیب نمی شود، لکن اگر همان مقدار رفتاری کـه مرتکب شده است جرم باشد بـه مجازات آن محکوم می شود.