قانون معاهده معاضدت حقوقی متقابل در امور کیفری بین ایران و ویتنام مصوب 1403/12/05

ماده 4

رد یا تعویق معاضدت

1 ـ معاضدت حقوقی به موجب این معاهده در هر یک از شرایط زیر رد خواهد شد:

الف) درخواست مغایر با موافقتنامه بین المللی که طرف درخواست شونده عضو آن است یا مغایر با قوانین طرف درخواست شونده باشد؛

ب) اجرای درخواست معاضدت حقوقی به حاکمیت، امنیت ملی، منافع اساسی یا نظم عمومی طرف درخواست شونده خدشه وارد کند؛

پ) درخواست مربوط به تعقیب شخص برای جرمی است که در مورد آن، مجرم در طرف درخواست شونده به طور قطعی محکوم، تبرئه یا عفو شده است؛

ت) بنا به دلایل قابل توجهی، اعتقاد بر این باشد که درخواست به منظور تعقیب شخص به دلیل منشأ قومیت، جنسیت، مذهب، ملیت یا دیدگاه سیاسی ارائه شده است؛

ث) درخواست معاضدت مربوط به جرمی است که توسط اعضای نیروهای نظامی در حین خدمت آنها ارتکاب یافته که طبق حقوق کیفری عادی که به طور عمومی قابل اعمال است، جرم کیفری محسوب نمی شود؛

ج) درخواست مربوط به جرمی است که به دلیل مرور زمان به موجب قوانین طرف درخواست شونده دیگر قابل تعقیب نیست؛

چ) درخواست مربوط به فعل یا ترک فعلی است که طبق قوانین طرف درخواست شونده جرم محسوب نمی شود.

2 ـ اقدامات مجرمانه، متضمن اقدامی با ماهیت سیاسی تلقی نمی شود. بدین منظور، هر جرمی که طرف درخواست شونده ممکن است بر اساس هر معاهده (کنوانسیون) بین المللی که عضو آن است یا اصل کلی حقوقی، آن را از این مقوله مستثنی بداند، به عنوان «جرایم با ماهیت سیاسی» تعبیر نخواهد شد.

3 ـ چنانچه اجرای درخواست موجب اختلال در تحقیقات جاری، تعقیب یا جریان رسیدگی های دادگاه در قلمرو طرف درخواست شونده شود، طرف درخواست شونده می تواند معاضدت را به تعویق اندازد.

4 ـ طرف درخواست شونده در صورت رد درخواست یا تعویق اجرای آن به موجب این ماده، بی درنگ دلایل هرگونه رد یا تعویق را به طرف درخواست کننده اطلاع خواهد داد.

5 ـ طرف درخواست شونده برای فراهم نمودن مبانی اضافی برای معاضدت، در اطلاعیه رد خود می تواند شرایط خاصی را که تحت آن درخواست می تواند ارائه شود، به طرف درخواست کننده توصیه کند.

6 ـ چنانچه طرف درخواست کننده شرایط موضوع بند (5) این ماده را برآورده کند، طرف درخواست شونده از رد، چشم پوشی خواهد کرد.