قانون معاهده معاضدت حقوقی متقابل در امور کیفری بین ایران و ویتنام مصوب 1403/12/05

ماده 13

امان نامه

1 ـ شخص حاضر در طرف درخواست کننده به موجب درخواست موضوع مواد (11) و (12) این معاهده:

الف) در قلمرو طرف درخواست کننده بازداشت، تعقیب یا مجازات نخواهد شد، همچنین چنانچه دعوای مدنی در رابطه با هرگونه فعل یا ترک فعل شخص که ادعا می شود قبل از عزیمت او از قلمرو طرف درخواست شونده رخ داده است، به صورت غیرحضوری قابل طرح نباشد، مشمول هیچ دعوای مدنی نخواهد شد.

ب) بدون رضایت، وی نباید در هیچ جریان رسیدگی کیفری ادله ای ارائه کند یا در تحقیقاتی غیر از موضوعات کیفری که در رابطه با آن درخواست معاضدت صورت گرفته، کمک کند.

2 ـ چنانچه شخص مزبور آزاد بوده است تا طرف درخواست کننده را ترک کند اما آنجا را ظرف 15 روز متوالی پس از اطلاع رسمی مبنی براینکه دیگر حضور وی ضروری نیست، ترک نکرده باشد یا پس از خروج، داوطلبانه بازگشته باشد اعمال بند (1) این ماده متوقف خواهد شد.

3 ـ شخصی که به موجب ماده (11) یا ماده (12) این معاهده به معاضدت در تحقیقات یا ارائه ادله رضایت ندهد، در قلمرو هیچ یک از طرف ها مجازات نخواهد شد یا تحت هیچ گونه اقدام قهری قرار نخواهد گرفت.

4 ـ شخصی که به موجب ماده (11) یا ماده (12) این معاهده به معاضدت در تحقیقات یا ارائه ادله رضایت می دهد، به دلیل اظهارات خود تحت تعقیب قرار نخواهد گرفت، مگر در مورد اظهارات خلاف واقع که بابت آن به موجب صلاحیت طرف درخواست شونده مسئول خواهد بود.