قانون امور حسبی مصوب 1319/04/02

امور قیمومت راجع بـه دادگاه شهرستانی است کـه اقامتگاه محجور در حوزه آن دادگاه است و اگر محجور در ایران اقامتگاه نداشته باشد دادگاهی کـه محجور در حوزه آن دادگاه سکنی دارد و برای امور قیمومت صالح است.

هر گاه محجور در خارج ایران اقامت یا سکنی داشته باشد امور قیمومت راجع بـه دادگاه شهرستان تهران است.

در صورتی کـه محجور در خارج ایران اقامت یا سکنی دارد مطابق ماده 1228 قانون مدنی مامور کنسولی ایران قیم موقت برای محجور معین نماید اگر دادگاه تهران تصمیم مامور کنسولی را تنفیذ نکند تعیین قیم با دادگاه نامبرده خواهد بود.

در صورتی کـه متوفی دارای صغاری باشد کـه اقامتگاه آنها مختلف است دادگاهی کـه برای یکنفر از صغار بدوا تعیین قیم کرده است می تواند برای صغاری هم کـه در حوزه آن دادگاه اقامت ندارند قیم معین نماید و اگر قیم معین نشده باشد دادگاهی کـه کوچک ترین صغیر در حوزه آن اقامت دارد برای تعیین قیم نسبت بـه تمام صغار صلاحیت خواهد داشت ـ و اگر معلوم نباشد کدام یک از صغار کوچکترند هر یک از دادگاه ها کـه صغیر در حوزه آن دادگاه اقامت دارد صالح است.

هر گاه در اقامت گاه محجور دادگاه صلاحیتدار برای امور قیمومت نباشد امور مزبور با نزدیکترین دادگاه صلاحیتدار بـه اقامتگاه محجور خواهد بود.

در صورتی کـه اقامتگاه محجور معلوم نباشد امور قیمومت با دادگاهی است کـه محجور در حوزه آن دادگاه یافت می شود.

عزل و تعیین قیم جدید و تعیین قیم موقت و سایر امور محجور کـه راجع بـه دادگاه است با دادگاهی است کـه بدوا تعیین قیم کرده است.