قانون امور حسبی مصوب 1319/04/02
فصل چهارم ـ در حکم موت فرضی
فصل چهارم ـ در حکم موت فرضی
اشخاص زیر می توانند از دادگاه درخواست صدور حکم موت فرضی غایب را بنمایند: 1- ورثه غایب. 2- وصی و موصی له.
درخواست باید کتبی و مشتمل بر امور زیر باشد: 1- مشخصات غایب. 2- تاریخ غیبت. 3- دلائلی کـه بـه موجب آن درخواست کننده حق درخواست صدور حکم موت فرضی را دارد. 4 - ادله و اسنادی کـه مطابق ماده 1020 و 1021 و 1022 قانون مدنی ممکن است بـه موجب آن ادله و اسناد درخواست حکم موت فرضی غایب را نمود.
پس از وصول درخواست نامه دادگاه اظهارات و دلائل درخواست کننده را در نظر گرفته و در صورتی کـه اظهارات و دلائل نامبرده را موجه دانست آگهی مطابق ماده 1023 قانون مدنی ترتیب می دهد و این آگهی در سه دفعه متوالی هر کدام بـه فاصله یک ماه منتشر می شود و جلسه رسیدگی بـه درخواست بـه فاصله یکسال از تاریخ نشر آخرین آگهی معین میگردد. مقررات این ماده در صورتی اجرا می شود کـه قبلا در زمینه درخواست تصرف اموال آگهی نشده باشد و چنانچه مطابق ماده 1025 قانون مدنی آگهی شده باشد دادگاه بـه آن اکتفا می نماید.
رسیدگی با حضور درخواست کننده و دادستان بعمل می آید عدم حضور درخواست کننده مانع رسیدگی نیست.
دادگاه می تواند هرگونه تحقیق کـه مقتضی بداند بنماید و پس از احراز موجبات صدور حکم موت فرضی حکم می دهد.
حکم باید مشتمل بر امور زیر باشد: 1- نام و نام خانواده درخواست کننده. 2- مشخصات غایب. 3- دلایل و مستندات حکم. 4- تاریخ صدور حکم.
درخواست کننده می تواند از رد درخواست خود و دادستان از حکم موت فرضی پژوهش بخواهد و رای پژوهش قابل فرجام نیست.
بعد از قطعیت حکم موت فرضی تامیناتی کـه از امین یا ورثه گرفته شده است مرتفع می شود.
در هر موقع کـه موت حقیقی یا زنده بودن غایب معلوم شود اقداماتی کـه راجع بـه موت فرضی او بعمل آمده است بلااثر خواهد شد مگر اقداماتی کـه برای حفظ و اداره اموال غایب شده است.