قانون امور حسبی مصوب 1319/04/02

قبول ترکه ممکن است صریح باشد یا ضمنی. قبول صریح آنست کـه بـه موجب سند رسمی یا عادی قبول خود را بـه دادگاه اطلاع بدهند. قبول ضمنی آنست کـه عملیاتی در ترکه نمایند کـه کاشف از قبول ترکه و ادا دیون باشد از قبیل بیع و صلح و هبه و رهن و امثال آن کـه بطور وضوح کشف از قبول ترکه نماید.

حفظ ترکه و جمع آوری درآمد و وصول مطالبات و بطور کلی اقدامات راجع بـه اداره ترکه کاشف از قبول آن نخواهد بود.

اگر چیزی از ترکه در معرض تلف بوده یا حفظ آن محتاج بـه هزینه ای باشد کـه متناسب با بهای آن نیست وارث می تواند آن را بفروشد و این عمل قبول ضمنی ترکه محسوب نمی شود. و همچنین در صورتی کـه برای هزینه کفن و دفن میت و هزینه ضروری دیگر فروش قسمتی از ترکه لازم باشد این عمل قبول ضمنی ترکه محسوب نیست.

اگر وارثی قبل از قبول یا رد ترکه فوت کند ورثه آن وارث بـه جای او می توانند ترکه را قبول یا رد نمایند.

هر گاه بعضی از ورثه ترکه را قبول و بعضی رد نمایند ترکه باید تحریر شود و بعد از تحریر هم می توانند قبول یا رد نمایند.

وارثی کـه ترکه را قبول کرده است مادامی کـه تصرف در ترکه نکرده می تواند رد نماید.

در صورتی کـه ورثه ترکه را قبول نمایند هر یک مسئول ادا تمام دیون بـه نسبت سهم خود خواهند بود مگر اینکه ثابت کنند دیون متوفی زاید بر ترکه بوده یا ثابت کنند کـه پس از فوت متوفی ترکه بدون تقصیر آنها تلف شده و باقیمانده ترکه برای پرداخت دیون کافی نیست کـه در این صورت نسبت بـه زائد از ترکه مسئول نخواهند بود.