قانون موافقتنامه معاضدت حقوقی دوجانبه در موضوعات کیفری بین ایران و امارات متحده عربی مصوب 1389/09/30
ماده 4
رد تقاضای معاضدت
1 ـ مقام مرکزی طرف درخواست شونده می تواند تقاضای معاضدت را رد کند، اگر:
الف ـ تقاضا مربوط به جرم به موجب قوانین نظامی باشد.
ب ـ اجراء تقاضا به حاکمیت، امنیت، نظم عمومی یا دیگر منافع اساسی آن لطمه وارد کند یا با اصول قانون اساسی آن تعارض داشته باشد.
ج ـ تقاضا به جرم سیاسی مربوط شود.
د ـ چنانچه درخواست به عملی مربوط باشد که مطابق قوانین طرف درخواست شونده جرم محسوب نمی شود.
ه ـ تقاضا مطابق با مفاد این موافقتنامه مطرح نشده باشد.
و ـ تقاضا به جرمی مربوط شود که تحت پیگرد یا رسیدگی قضائی است، یا طرف درخواست شونده در حیطه صلاحیت خود حکم قضائی درباره آن جرم صادر کرده باشد.
2 ـ طرف درخواست شونده قبل از رد درخواست معاضدت به موجب مفاد این ماده، باید با مقام مرکزی طرف درخواست کننده مشورت کند تا مشخص شود آیا می توان در صورت لزوم، معاضدت را تحت شرایطی خاص ارائه کرد یا خیر. اگر طرف درخواست کننده انجام معاضدت تحت چنین شرایطی را بپذیرد، باید شرایط موردنظر را رعایت کند.
3 ـ چنانچه مقام مرکزی طرف درخواست شونده در اجراء مفاد این ماده از ارائه معاضدت خودداری کند، باید مقام مرکزی طرف درخواست کننده را از دلایل خود برای رد تقاضا مطلع گرداند.
