قانون موافقتنامه معاضدت حقوقی دوجانبه در موضوعات کیفری بین ایران و امارات متحده عربی مصوب 1389/09/30

ماده 6

اجراء درخواست ها

1 ـ مقام مرکزی طرف درخواست شونده باید تقاضا را برای اجراء به مقام ذی صلاح ارجاع دهد. مقام ذی صلاح مذکور باید حداکثر تلاش خود را برای اجراء تقاضا به کار بندد. مقام قضائی طرف درخواست شونده می تواند برای اجراء تقاضا، احضاریه، قرار یا هر حکم دیگری صادر کند.

2 ـ تقاضاها باید مطابق با قوانین ملی طرف درخواست شونده اجراء گردند، و روش های مشخص شده در تقاضا باید تا آنجا که مغایرتی با قوانین ملی طرف درخواست شونده ندارند، اعمال شود و در صورتی که مفاد این موافقتنامه یا تقاضا، روش های خاصی را مشخص نمی کنند، تقاضا باید به روشی اجراء گردد که طرف درخواست شونده تعیین می کند.

3 ـ چنانچه مقام مرکزی طرف درخواست شونده تشخیص دهد که اجراء یک تقاضا با تحقیقات و رسیدگی های قضائی جاری تداخل ایجاد می کند و یا این که اجراء آن تقاضا تحت شرایط ضروری خاصی امکانپذیر است، باید با مقام مرکزی طرف درخواست کننده دراین باره مشورت کند. اگر طرف درخواست کننده معاضدت را تحت شرایطی که طرف درخواست شونده تعیین می کند بپذیرد، باید شرایط موردنظر را برآورده سازد.

4 ـ طرف درخواست شونده باید حداکثر تلاش خود را به کار بندد تا تقاضای طرف درخواست کننده، تقاضا و محتوی آن را محرمانه حفظ کند. چنانچه اجراء تقاضا به طور محرمانه ممکن نباشد، مقام مرکزی طرف درخواست شونده باید مقام مرکزی طرف درخواست کننده را از این مسئله آگاه سازد و در این صورت طرف درخواست کننده درخصوص این که تقاضا با این وجود باید انجام شود، تصمیم گیری خواهد کرد.

5 ـ مقام مرکزی طرف درخواست شونده باید به خواسته های موجه مقام مرکزی طرف درخواست کننده در مورد فرآیند اجراء تقاضا پاسخ گوید.

6 ـ مقام مرکزی طرف درخواست شونده باید مقام مرکزی طرف درخواست کننده را از نتایج اجراء تقاضا مطلع گرداند. چنانچه تقاضا ردّ شده است یا اجراء آن به تعویق یا تأخیر افتاده است، مقام مرکزی طرف درخواست شونده باید مقام مرکزی طرف درخواست کننده را از دلایل تأخیر، تعویق یا ردّ تقاضا مطلع گرداند.