قانون موافقتنامه معاضدت حقوقی دوجانبه در موضوعات کیفری بین ایران و امارات متحده عربی مصوب 1389/09/30
ماده 9
أخذ شهادت یا ادله در قلمرو طرف درخواست شونده
1 ـ شخصی که در قلمرو طرف درخواست شونده در اجراء مفاد این موافقتنامه، از وی کسب دلیل می شود، در صورت ضرورت باید به حضور و اداء شهادت یا تحویل اشیاء، از جمله مدارک و سوابق ملزم شود.
2 ـ طرف درخواست شونده می تواند با حضور افرادی که طرف درخواست کننده در تقاضا مشخص نموده است، در طی اجراء درخواست، مطابق با تشریفاتی که قوانین ملی طرف درخواست شونده مشخص کرده اند، موافقت نماید.
3 ـ چنانچه شخص مذکور در بند (1) این ماده ادعا کند حق دارد به موجب قوانین ملی طرف درخواست کننده از اداء شهادت یا ارائه ادله خودداری نماید، أخذ دلیل یا شهادت از وی امکانپذیر است به شرط آن که ادعای وی به اطلاع مقام مرکزی طرف درخواست کننده برای أخذ تصمیم توسط مقامات آن طرف برسد.
4 ـ ادله تحصیل شده در حوزه طرف درخواست شونده یا شهادتی که در اجراء این ماده به تقاضای طرف درخواست کننده أخذ شده است، باید مطابق رویه های حقوقی طرف درخواست شونده تصدیق گردد.
