قانون کنوانسیون حقوق کودک مصوب 1372/12/01

ماده 20

1 ـ کودک نباید بطور موقت یا دائم از محیط خانواده و از منافع خویش محروم باشد و باید از طرف دولت تحت مراقبت و مورد مساعدت قرار گیرد. 2 ـ کشورهای طرف کنوانسیون می بایست طبق قوانین ملی خود مراقبت های جایگزین دیگری را برای این گونه کودکان تضمین نماید. 3 ـ اینگونه مراقبتها شامل موارد زیادی می شود از جمله تعیین سرپرست کفالت در قوانین اسلامی، فرزند خواندگی و یا در صورت لزوم (اعزام کودک) بـه مؤسسات مناسب مراقبت از کودکان بـه هنگام بررسی راه حل ها بـه استمرار در تربیت کودک، قومیت، مذهب، فرهنگ و زبان کودک باید توجه خاص شود.