قانون کنوانسیون حقوق کودک مصوب 1372/12/01
ماده 21
کشورهایی کـه سیستم فرزند خواندگی را بـه رسمیت می شناسند و مجاز می دانند، باید منافع عالیه کودک را در اولویت قرار دهند و نکات زیر را مراعات کنند: الف) تضمین این کـه فرزند خواندگی فقط از سوی مقامات ذیصلاحی انجام شود کـه مطابق با قوانین و مقررات لازم الاجرا و بر اساس اطلاعات موثق و قابل اطمینان تعیین می کنند کـه فرزند خواندگی با توجه بـه وضعیت وی در ارتباط، والدین، خویشاوندان و قیم های قانونی مجاز است و در صورت مقتضی رضایت اشخاص فوق را برای فرزند خواندگی بر اساس مشورت های لازمه کسب می کنند. ب) تشخیص این کـه در صورتی کـه کودک را نتوان بـه روشی مناسب در کشور خود تحت سرپرستی یک خانواده درآورد، فرزند خواندگی در سایر کشورها بـه عنوان راه حلی دیگر مورد بررسی قرار خواهد گرفت. ج ـ تضمین برخورداری کودکانی کـه در سایر کشورها پذیرفته می شوند از مراقبت ها و حقوقی کـه بـه هنگام فرزند خواندگی در کشور خود، شامل حال آنان می شود. د ـ اتخاذ تمام اقدامات لازم جهت تضمین این کـه قبول کودک در سایر کشورها برای افراد مربوطه در بر دارنده منافع مالی نباشد. هـ ـ در صورت لزوم، پیشبرد اهداف ماده حاضر از طریق انعقاد قراردادها یا اتخاذ ترتیبات دو یا چند جانبه و تلاش در این چهارچوب برای تضمین این کـه پذیرش کودک در یک کشور دیگر از طریق ارگان ها یا مقامات ذی صلاح انجام شود.
