قانون کنوانسیون حقوق کودک مصوب 1372/12/01
ماده 27
1 ـ کشورهای طرف کنوانسیون حق تمام کودکان را نسبت بـه برخورداری از استاندارد مناسب زندگی برای توسعه جسمی، ذهنی و روحی و اخلاقی و اجتماعی را بـه رسمیت می شناسند. 2 ـ والدین یا سایر اشخاص مسئول کودک، مسئولیت عمده ای در جهت تضمین شرایط زندگی مناسب برای پیشرفت کودک را در چهارچوب توانایی ها و امکانات عالی خود بـه عهده دارند. 3 ـ کشورهای طرف کنوانسیون مطابق با شرایط ملی و در چهارچوب امکانات خود، اقدام ضروری را برای یاری والدین و سایر اشخاص مسئول کودک در جهت اعمال این حق بـه عمل خواهند آورد و در صورت لزوم کمکهای مالی و برنامه های حمایتی از خصوصاً در مورد تغذیه، پوشاک و مسکن فراهم خواهند آورد. 4 ـ کشورهای طرف کنوانسیون اقدام لازم را جهت تضمین مراقبت های در حین نقاهت کودک از سوی والدین و یا سایر اشخاصی کـه مسئولیت مالی کودک را بـه عهده دارند چه در داخل و چه در خارج از کشور بـه عمل خواهند آورد، در مواردی کـه شخص مسئول مالی کودک در کشوری متفاوت از کشور کودک زندگی می کند، کشورهای طرف کنوانسیون پذیرش موافقتنامه های بین المللی یا انعقاد اینگونه موافقت نامه ها و نیز اتخاذ سایر ترتیبات لازم را تسریع خواهند نمود.
