قانون بهبود مستمر محیط کسب و کار مصوب 1390/11/16
ماده 1
در این قانون اصطلاحات زیر بـه جای عبارات مشروح تعریف شده بـه کار می روند:
الف ـ اتاق ها شامل: اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و اتاق تعاون مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
تبصره ـ اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران از تاریخ تصویب این قانون بـه اتاق بازرگانی، صنایع و معادن و کشاورزی ایران (اتاق ایران) تغییر نام می یابد.
اتاق ایران موظف است وظایف ناشی از قانون تاسیس اتاق و بند (د) ماده 91 قانون اجرای سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی در حیطه کشاورزی، آب و منابع طبیعی و صنایع غذایی را در اولویت برنامه های خود قرار دهد و با اجرای یک برنامه سه ساله ویژه، شامل ایجاد «مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب (غیر دولتی)» توانمندی خود در این بخش ها را ارتقاء بخشد.
ب ـ تشکل اقتصادی: تشکل هایی کـه بـه منظور حفظ حقوق و منافع مشروع و قانونی اعضاء و ساماندهی فعالیت و بهبود وضعیت اقتصادی اعضاء اعم از حقیقی و حقوقی، بـه موجب قانون و یا بـه صورت داوطلبانه توسط مدیران صنایع و معادن، کشاورزی، بازرگانی، خدمات و نیز صاحبان کسب یا پیشه یا حرفه و تجارت نزد اتاق ها یا سایر مراجع قانونی ثبت شده یا می شوند.
پ ـ تشکل اقتصادی سراسری: آن دسته از تشکل های اقتصادی کـه در چندین استان کشور شعبه و عضو داشته باشند.
تبصره ـ تشخیص سراسری بودن تشکل های اقتصادی حسب مورد برعهده اتاق ها است.
ت ـ قانون اصل 44: عبارت از قانون اجرای سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی است.
ث ـ کسب و کار: بـه هر نوع فعالیت تکرار شونده و مشروع اقتصادی از قبیل تولید، خرید و فروش کالا و خدمات بـه قصد کسب منافع اقتصادی اطلاق می شود.
ج ـ محیط کسب و کار: عبارت است از مجموعه عوامل موثر در اداره یا عملکرد بنگاه های تولیدی کـه خارج از کنترل مدیران آن ها می باشند.
چ ـ شورای گفت و گو: عبارت از شورای گفت و گوی دولت و بخش خصوصی موضوع ماده 75 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 1389/10/15 است.
ح ـ دستگاه های اجرایی: شامل کلیه دستگاه های موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386/07/08 است.
خ ـ معاملات متوسط و بزرگ: عبارت از معاملات موضوع ماده 3 قانون برگزاری مناقصات است.