قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21

أتباع دولت های خارج، چه خواهان اصلی باشند و یا به عنوان شخص ثالث وارد دعوا گردند. بنابه درخواست طرف دعوا، برای تأدیه خسارتی کـه ممکن است بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله به آن محکوم گردند باید تأمین مناسب بسپارند. درخواست أخذ تأمین فقط از خوانده تبعه ایران و تا پایان جلسه اول دادرسی پذیرفته می شود.

در موارد زیر اتباع بیگانه اگر خواهان باشند از دادن تأمین معاف می باشند: 1 - در کشور متبوع وی، اتباع ایرانی از دادن چنین تأمینی معاف باشند؛ 2 - دعاوی راجع بـه برات، سفته و چک؛ 3 - دعاوی متقابل؛ 4 - دعاوی کـه مستند بـه سند رسمی می باشد؛ 5 - دعاوی کـه بر اثر آگهی رسمی اقامه می شود، از قبیل اعتراض بـه ثبت و دعاوی علیه متوقف.

هر گاه در اثنای دادرسی، تابعیت خارجی خواهان یا تجدیدنظر خواه کشف شود و یا تابعیت ایران از او سلب و یا سبب معافیت از تامین از او زائل گردد، خوانده یا تجدیدنظر خوانده ایرانی می تواند درخواست تأمین نماید.

دادگاه مکلف است نسبت بـه درخواست تأمین، رسیدگی و مقدار و مهلت سپردن آن را تعیین نماید و تا وقتی تأمین داده نشده است، دادرسی متوقف خواهد ماند. در صورتی کـه مدّت مقرر برای دادن تأمین منقضی گردد و خواهان تأمین نداده باشد. در مرحله نخستین بـه تقاضای خوانده و در مرحله تجدیدنظر بـه درخواست تجدیدنظر خوانده، قرار رد دادخواست صادر می گردد.

چنانچه بر دادگاه معلوم شود مقدار تأمینی کـه تعیین گردیده کافی نیست، مقدار کافی را برای تأمین تعیین می کند. در صورت امتناع خواهان یا تجدیدنظرخواه از سپردن تامین تعیین شده، برابر ماده فوق اقدام می شود.