قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21

در مواردی کـه اشخاص ذی نفع احتمال دهند کـه در آینده استفاده از دلایل و مدارک دعوای آنان از قبیل تحقیق محلی و کسب اطلاع از مطلعین و استعلام نظر کارشناسان یا دفاتر تجاری یا استفاده از قرائن و امارات موجود در محل و یا دلایلی کـه نزد طرف دعوا یا دیگری است، متعذّر یا متعسّر خواهد شد، می توانند از دادگاه درخواست تأمین آن ها را بنمایند. مقصود از تأمین در این موارد فقط ملاحظه و صورت برداری از این گونه دلایل است.

درخواست تأمین دلیل ممکن است در هنگام دادرسی و یا قبل از اقامه دعوا باشد.

درخواست تأمین دلیل چه کتبی یا شفاهی، باید حاوی نکات زیر باشد: 1 ـ مشخصات درخواست کننده و طرف او؛ 2 ـ موضوع دعوایی کـه برای اثبات آن درخواست تأمین دلیل می شود؛ 3 ـ اوضاع و احوالی کـه موجب درخواست تأمین دلیل شده است.

دادگاه طرف مقابل را برای تأمین دلیل احضار می نماید، ولی عدم حضور او مانع از تأمین دلیل نیست. در اموری کـه فوریت داشته باشد، دادگاه بدون احضار طرف، اقدام به تأمین دلیل می نماید.

دادگاه می تواند تأمین دلیل را به دادرس علی البدل یا مدیر دفتر دادگاه ارجاع دهد، مگر در مواردی کـه فقط تأمین دلیل مبنای حکم دادگاه قرار گیرد. در این صورت قاضی صادرکننده رأی باید شخصاً اقدام نماید یا گزارش تأمین دلیل موجب وثوق دادگاه باشد.

در صورتی کـه تعیین طرف مقابل برای درخواست کننده تأمین دلیل ممکن نباشد، درخواست تأمین دلیل بدون تعیین طرف پذیرفته و به جریان گذاشته خواهد شد.

تأمین دلیل برای حفظ آن است و تشخیص درجه ارزش آن در موارد استفاده، با دادگاه می باشد.