قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21

هر کس می تواند در مورد هر ادعایی از دادگاه نخستین بـه طور کتبی درخواست نماید کـه طرف او را برای سازش دعوت کند.

ترتیب دعوت برای سازش، همان است کـه برای إحضار خوانده مقرّر است، ولی در دعوتنامه باید قید گردد کـه طرف برای سازش به دادگاه دعوت می شود.

بعد از حضور طرفین، دادگاه اظهارات آنان را إستماع نموده تکلیف به سازش و سعی در انجام آن می نماید. در صورت عدم موفقیّت به سازش، تحقیقات و عدم موفقیّت را در صورتمجلس نوشته؛ به امضا طرفین می رساند. هر گاه یکی از طرفین یا هر دو طرف نخواهند امضا کنند، دادگاه مراتب را در صورتمجلس قید می کند.

در صورتی کـه دادگاه إحراز نماید طرفین حاضر بـه سازش نیستند، آنان را برای طرح دعوا إرشاد خواهد کرد.

هر گاه بعد از ابلاغ دعوتنامه، طرف حاضر نشد یا به طور کتبی پاسخ دهد کـه حاضر بـه سازش نیست، دادگاه مراتب را در صورتمجلس قید کرده و به درخواست کننده سازش برای اقدام قانونی اعلام می نماید.

هر گاه طرف بعد از ابلاغ دعوتنامه حاضر شده و پس از آن إستنکاف از سازش نماید، برابر ماده بالا عمل خواهد شد.

إستنکاف طرف از حضور در دادگاه یا عدم قبول سازش؛ بعد از حضور، در هر حال مانع نمی شود کـه طرفین بار دیگر از همین دادگاه یا دادگاه دیگر خواستار سازش شوند.

در صورت حصول سازش بین طرفین، برابر مقررات مربوط بـه سازش در دادگاه عمل خواهد شد. تبصره ـ درخواست سازش با پرداخت هزینه دادرسی دعاوی غیرمالی و بدون تشریفات مطرح و مورد بررسی قرار خواهد گرفت.