قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21

کسی کـه علیه او سند غیررسمی إبراز شود، می تواند خط یا مهر یا امضاء و یا اثر انگشت منتسب بـه خود را إنکار نماید و احکام منکر بر او مترتّب می گردد و اگر سند ابرازی منتسب بـه شخص او نباشد، می تواند تردید کند.

اظهار تردید یا إنکار نسبت بـه دلایل و أسناد ارائه شده، حتّی الإمکان باید تا اوّلین جلسه دادرسی به عمل آید و چنانچه در جلسه دادرسی منکر شود و یا نسبت بـه صحّت و سقم آن سکوت نماید، حسب مورد آثار إنکار و سکوت بر او مترتّب خواهد شد. در مواردی کـه رأی دادگاه بدون دفاع خوانده صادر می شود، خوانده ضمن واخواهی از آن، إنکار یا تردید خود را به دادگاه اعلام می دارد. نسبت بـه مدارکی کـه در مرحله واخواهی مورد إستناد واقع می شود نیز اظهار تردید یا إنکار باید تا اوّلین جلسه دادرسی به عمل آید.

در مقابل تردید یا إنکار، هر گاه إرائه کننده سند، سند خود را إسترداد نماید، دادگاه بـه أسناد و دلایل دیگر رجوع می کند. إسترداد سند؛ دلیل بر بطلان آن نخواهد بود، چنانچه صاحب سند، سند خود را إسترداد نکرد و سند مؤثر در دعوا باشد، دادگاه مکلّف است بـه إعتبار آن سند رسیدگی نماید.