قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
فصل اول ـ تعیین و حساب مواعد
فصل اول ـ تعیین و حساب مواعد
مواعدی را کـه قانون تعیین نکرده است، دادگاه معیّن خواهد کرد. موعد دادگاه باید بـه مقداری باشد کـه انجام امر مورد نظر در آن امکان داشته باشد. موعد بـه سال یا ماه یا هفته و یا روز تعیین خواهد شد.
از نظر إحتساب موارد قانونی، سال دوازده ماه، ماه سی روز، هفته هفت روز و شبانه روز بیست و چهار ساعت است.
چنانچه روز آخر موعد، مصادف با روز تعطیل إدارات باشد و یا بـه جهت آماده نبودن دستگاه قضایی مربوط امکان اقدامی نباشد، آن روز به حساب نمی آید و روز آخر موعد، روزی خواهد بود کـه إدارات بعد از تعطیل یا رفع مانع باز می شوند.
موعدی کـه ابتدای آن تاریخ ابلاغ یا إعلام ذکر شده است، روز ابلاغ و إعلام و همچنین روز اقدام جز مدّت محسوب نمی شود.
کلیّه مواعد مقرّر در این قانون از قبیل واخواهی و تکمیل دادخواست برای افراد مقیم خارج از کشور دو ماه از تاریخ ابلاغ می باشد.
چنانچه در یک دعوا خواندگان متعدّد باشند، طولانی ترین موعدی کـه در مورد یک نفر از آنان رعایت می شود، شامل دیگران نیز خواهد شد.
چنانچه در روزی کـه دادگاه برای حضور أصحاب دعوا تعیین کرده است مانعی برای رسیدگی پیش آید، انقضای موعد روزی خواهد بود کـه دادگاه برای رسیدگی تعیین می کند.
مواعدی کـه دادگاه تاریخ انقضای آن را معیّن کرده باشد، در همان تاریخ منقضی خواهد شد.