آیین نامه اجرایی قانون امور گمرکی 1390 مصوب 1391/12/06
بخش دوازدهم ـ مراجع رسیدگی بـه اختلافات گمرکی (مواد 209 – 218)
بخش دوازدهم ـ مراجع رسیدگی بـه اختلافات گمرکی (مواد 209 – 218)
کمیسیون ها برای رسیدگی بـه پرونده های اختلافی با توجه بـه قوانین مربوط بـه آیین دادرسی مدنی، وقت رسیدگی را جهت حضور مؤدی یا نماینده قانونی وی ابلاغ می نمایند.
عدم حضور مؤدی یا نماینده وی بدون عذر موجه مانع رسیدگی نخواهد بود.
تبصره 1 ـ پذیرش درخواست ارجاع بـه کمیسیون ها منوط بـه پرداخت سپرده های حق رسیدگی موضوع بخش دوازدهم قانون می باشد.
تبصره 2 ـ در خصوص سپرده های حق رسیدگی موضوع بخش دوازدهم قانون چنانچه رای صادره عیناً در تایید نظر گمرک باشد مبلغ سپرده بـه درآمد قطعی منظور و در سایر موارد مبلغ سپرده بـه صاحب کالا مسترد می گردد.
درخواست نمایندگان اشخاص در مورد ارجاع اختلاف بـه کمیسیون ها و حضور در جلسات آن در صورتی پذیرفته می شود کـه این موارد در وکالت نامه رسمی یا معرفی نامه آن ها تصریح شده باشد.
صاحب کالا یا نماینده قانونی وی می تواند با تقاضای کتبی از روسای کمیسیون ها پرونده خود را قبل از تشکیل جلسات رسیدگی در محل کمیسیون ها و تحت نظر مسئول مربوط مطالعه نمایند.
برداشتن هرگونه تصویر یا رونوشت یا اضافه نمودن مدارک جدید منوط بـه کسب اجازه می باشد.
کمیسیون رسیدگی بـه اختلافات گمرکی باید در هر هفته حداقل پنج روز کاری جلسه عادی و کمیسیون تجدید نظر دو جلسه عادی داشته باشند. محل تشکیل کمیسیون ها در گمرک ایران خواهد بود.
تبصره 1 ـ اعضای مذکور در بندهای (الف) و (پ) ماده 146 قانون مشمول تبصره 2 ماده 144 قانون (هم طراز مدیر کل) تلقی می شوند.
تبصره 2 ـ جلسات کمیسیون تجدید نظر با حضور تمامی اعضا رسمیت می یابد و مصوبات آن با رای اکثریت کل اعضا (حداقل سه نفر) معتبر است.
در کمیسیون ها دفتری بـه نام دفتر ثبت خلاصه مذاکرات تنظیم و نگاهداری می شود. با اعلام رسمیت جلسه شماره جلسه و تاریخ و ساعت شروع مذاکرات با ذکر اسامی اعضای حاضر قید و مذاکرات مربوط بـه هر پرونده و مفاد رای بـه اختصار در آن دفتر درج می گردد.
مصوبات کمیسیون نسبت بـه هر پرونده باید در همان جلسه روی ورقه چاپی مخصوص منعکس گردیده و بـه امضای اعضای حاضر در جلسه برسد اعم از آنکه تصمیم نهایی اتخاذ و یا ادامه رسیدگی بـه جلسه بعدی موکول و یا برای رفع نقص پرونده یا تحصیل نظر کارشناس یا آزمایشگاه قرار صادر شده باشد.
تبصره ـ هرگاه در موضوعی رای کمیسیون بـه اکثریت صادر شود اعضایی کـه با نظر اکثریت موافق نیستند نظر خود را در زیر ورقه رای بـه عنوان اقلیت قید و امضا می نمایند.
کمیسیون ها موظفند برای تشخیص طبقه بندی کالا متن نمانکلاتور سیستم هماهنگ شده، یادداشت های توضیحی آن و آرای صادره از سوی شورای همکاری گمرکی در خصوص طبقه بندی کالا و در سایر موارد قوانین و مقررات مربوط را بـه طور دقیق ملاک صدور رای قرار داده و در اوراق رای صادره بـه منابع یاد شده اشاره نمایند.
کمیسیون های رسیدگی بـه اختلافات گمرکی و تجدید نظر می توانند:
الف ـ در مواردی کـه مراجعه بـه پرونده و سوابق و بازدید کالا را لازم بدانند یک یا چند نفر از اعضاء را برای بازدید و مطالعه آن پرونده و تهیه گزارش مامور نمایند.
ب ـ در مواردی کـه لازم بدانند موضوع را بـه کارشناس رسمی دادگستری یا مراجع علمی و رسمی یا اشخاصی کـه از طرف دستگاه های دولتی معرفی شده اند ارجاع نموده و حق الزحمه کارشناسی (غیر دادگستری) و طرفی کـه باید آن را پرداخت نماید تعیین کنند.
پ ـ بـه شاکیان متقاضی گواهی نامه بدهند کـه رونوشت گواهی شده اسناد مورد استناد خود را از اشخاص حقوقی تحصیل نمایند و اشخاص حقوقی موظفند با رعایت مقررات آیین دادرسی مدنی رونوشت مورد درخواست را تهیه و تسلیم نمایند.
ت ـ انجام تحقیق و هر گونه اقدامی کـه موجب روشن شدن موضوع و احقاق حق می گردد.
پس از صدور نظر نهایی کمیسیون در مورد هر پرونده، مسئول واحد امور کمیسیون ها رای را برای ملاحظه رییس کل گمرک ایران ارسال و وی پس از قید عبارت « ملاحظه شد » رای را جهت ابلاغ بـه مؤدی از طریق دفتر ستادی مربوط بـه کمیسیون اعاده خواهد نمود.
در اجرای تبصره های 1 و 2 ماده 144 و تبصره 1 ماده 146 قانون، دستگاه های ذی ربط باید مستندات مربوط بـه سابقه فعالیت مرتبط با امور تجاری و بازرگانی اعضای کمیسیون ها را بـه گمرک ایران اعلام نمایند.
