قانون دیوان عدالت اداری 1392

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ در صورتی کـه شاکی ضمن طرح شکایت خود یا پس از آن مدعی شود کـه بـه جهات مذکور در ماده (12) این قانون اقدامات یا تصمیمات یا آرای قطعی یا خودداری از انجام وظیفه از سوی طرف شکایت سبب ورود خسارتی می گردد کـه جبران آن غیرممکن یا متعسر است، می تواند تقاضای صدور دستور موقت کند. درخواست صدور دستور موقت پس از طرح شکایت اصلی تا قبل از صدور رای امکان پذیر است و این درخواست مستلزم پرداخت هزینه دادرسی و پرداخت خسارات احتمالی نیست.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ مرجع رسیدگی بـه تقاضای صدور دستور موقت، شعبه ای است کـه بـه اصل شکایت رسیدگی می کند و مرجع رسیدگی کننده طی دادرسی فوری، در صورت احراز ضرورت و فوریت موضوع، برحسب مورد، دستور موقت مبنی بر توقف اجرای اقدامات، تصمیمات و آرای مورد شکایت یا انجام وظیفه، صادر می کند.

تبصره 1 ـ اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ دستور موقت تاثیری در اصل شکایت ندارد. در صورت ردّ شکایت یا صدور قرار سقوط شکایت یا صدور قرار ابطال یا رد دادخواست اصلی و یا حکم بـه عدم ابطال مصوبه و قطعیت رای صادره، دستور موقت نیز لغو می شود.

تبصره 2 ـ الحاق بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ اجرای دستور موقت صادره از شعب دیوان منوط بـه تایید رییس دیوان است کـه حداکثر ظرف یک هفته از زمان وصول باید نظر خود را اعلام نماید. درصورت عدم اظهارنظر در مهلت مذکور دستور موقت صادره لازم الاجرا است.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ در مواردی کـه ضمن دادخواست ابطال مصوبات موضوع ماده (12) این قانون، تقاضای صدور دستور موقت شده باشد، رسیدگی و اتخاذ تصمیم در خصوص تقاضای مزبور با رییس و در غیاب وی نائب رییس هیات تخصصی مربوط است. با صدور دستور موقت، پرونده در هیات تخصصی و هیات عمومی خارج از نوبت رسیدگی می شود.

شعبه دیوان موظف است در صورت صدور دستور موقت، نسبت بـه اصل دعوی خارج از نوبت رسیدگی و رای مقتضی صادر نماید.

تبصره ـ مدیر دفتر شعبه مکلف است پرونده را بـه فوریت بـه نظر شعبه برساند و شعبه موظف بـه اتخاذ تصمیم فوری است.

در صورت صدور دستور موقت یا لغو آن، مفاد آن بـه طرفین و در صورت رد تقاضای صدور دستور موقت، مفاد آن بـه شاکی ابلاغ می شود. تقاضای صدور دستور موقت قبل از اتخاذ تصمیم شعبه، مانع اجرای تصمیمات قانونی موضوع ماده (10) این قانون نیست.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ سازمان ها، ادارات، هیات ها و ماموران طرف شکایت پس از صدور و ابلاغ دستور موقت، مکلفند طبق آن اقدام نمایند و در صورت استنکاف، مرجع صادر کننده دستور موقت، متخلف را بـه انفصال از خدمت بـه مدت شش ماه تا یک سال و جبران خسارت وارده محکوم می نماید. این حکم ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر است.

اصلاح بـه موجب قانون اصلاحی مصوب 1402/02/10 ـ در صورت حصول دلایلی مبنی بر عدم ضرورت ادامه اجرای دستور موقت، مرجع رسیدگی کننده بـه اصل دعوا با موافقت رییس دیوان نسبت بـه لغو آن اقدام می نماید.