قانون تاسیس سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی و اساسنامه آن مصوب 1370/10/24
قانون تاسیس سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی و اساسنامه آن مشتمل بر چهل و پنج ماده و سیزده تبصره مصوب 1370/10/24 مجلس شورای اسلامی
وضعیت تنقیحی: مواد 4 تا 7 و 11 تا 28 این قانون بواسطه تصویب اساسنامه شرکت مادر تخصصی سازمان جمع آو ری و فروش اموال تملیکی مصوب 1382/09/12 منسوخ گردیده است:
ماده 19 اساسنامه شرکت مادرتخصصی سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی مصوب 1382/09/12: این اساسنامه جایگزین مواد (4) تا (7) و مواد (11) تا (28) قانون تاسیس سازمان جمع آو ری و فروش اموال تملیکی و اساسنامه آن مصوب 1370 می شود.
شناسنامه قانون تاسیس سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی و اساسنامه آن:
شماره روزنامه رسمی: 13680
تاریخ روزنامه رسمی: 1370/12/04
شماره ابلاغ: 73002
تاریخ ابلاغ: 1370/11/20
مرجع تصویب: مجلس شورای اسلامی
تاریخ تصویب: 1370/10/24
بیشتر بخوانید:
مجموعه مقررات مبارزه با قاچاق کالا و ارز
نظریات مشورتی موضوعات مبارزه با قاچاق کالا و ارز
آرای وحدت رویه قضایی موضوعات مبارزه با قاچاق کالا و ارز
مجموعه موضوعی آرای دیوان عدالت اداری
متن قانون تاسیس سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی و اساسنامه آن:
فصل اول ـ کلیات
ماده 1 ـ به منظور جمع آوری و نگهداری، اداره و فروش کالاهای متروکه دولتی و غیردولتی و ضبطی و قاچاق قطعیت یافته و کالاهای قاچاق بلاصاحب و صاحب متواری و همچنین اموال منقول و غیر منقول و حقوق مالی که بر اثر احکام و قرارهای قطعی مراجع ذیصلاح قضایی و یا تصمیمات مراجع صلاحیت دار اداری و صنفی به انحاء مختلف از قبیل ضبط، مصادره، استرداد، تملیک، جریمه و تعزیر مالی، صلح، هبه، و نیز سایر اموالی که در اجرای اصل چهل و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و سایر قوانین به تملک و یا تصرف دولت در آمده و یا در می آید سازمان جمع آوری و فروش اموال تملیکی که در این قانون سازمان نامیده می شود به صورت شرکت دولتی تشکیل و طبق این قانون و آئین نامه های آن و مقررات مربوط به شرکت های دولتی اداره می شود.
ماده 2 ـ کلیه اموال و حقوق مالی که تحت توقیف یا سرپرستی و یا مدیریت دولتی درآمده و یا به هر نحو به تصرف دولت در می آید طبق این قانون در اختیار سازمان قرار می گیرد تا در جمع آوری و نگهداری و اداره آن اقدام نماید و فروش این قبیل اموال منوط به حکم قضایی یا قانون است.
تبصره ـ سازمان مجاز است طبق دستورالعملی که به تصویب مجمع عمومی خواهد رسید اداره امور اموال موضوع این ماده را بطور موقت و حداکثر تا سه سال با اعمال نظارت های لازم به عهده وزارتخانه ها و مؤسسات دولتی و شرکت های دولتی و مؤسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی قرار دهد.
ماده 3 ـ اموال مجهول المالک، بلاصاحب (به استثناء اموال قاچاق بلاصاحب و صاحب متواری)، ارث بلاوارث و اموالی که از باب تخمیس، خروج از ذمه و اجرای اصل چهل و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و دیگر قوانین در اختیار ولی فقیه (حاکم) است با اذن کلی ایشان در اختیار سازمان قرار می گیرد تا بطور جداگانه حسب دستور معظم له در جهت نگهداری، اداره و فروش آنها اقدام نماید. پرداخت هر نوع وجهی از محل عواید حاصل از فروش و نیز هرگونه تصرف در این اموال موکول به اذن ولی فقیه یا نماینده خاص ایشان در تصرف این اموال خواهد بود.
ماده 4 ـ سازمان دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی بوده و وابسته به وزارت امور اقتصادی و دارایی می باشد.
ماده 5 ـ مرکز اصلی سازمان تهران است و در صورت لزوم سازمان می تواند با تصویب مجمع عمومی در سایر نقاط کشور شعبه و نمایندگی دایر نماید.
ماده 6 ـ سازمان برای مدت نامحدود تشکیل می گردد و انحلال آن فقط به موجب قانون میسر خواهد بود.
ماده 7 ـ سرمایه اولیه سازمان مبلغ یکصد میلیون ریال می باشد که به یکهزار سهم با نام یکصد هزار ریالی تقسیم شده است و تماماً متعلق به دولت می باشد.
تبصره ـ آن قسمت از اموال منقول و غیر منقولی که در اختیار مرکز جمع آوری و فروش کالاهای متروکه می باشد و به تشخیص وزیر امور اقتصادی و دارایی مورد نیاز سازمان خواهد بود به سازمان منتقل و پس از ارزیابی توسط کارشناس منتخب وزیر امور اقتصادی و دارایی معادل بهای آن به سرمایه سازمان افزوده خواهد شد.
ماده 8 ـ سازمان مکلف است حداکثر ظرف یکسال از تاریخ تحویل نسبت به فروش اموال موضوع ماده (1) اقدام نماید. مدت مذکور با تصویب مجمع عمومی تا یکسال دیگر قابل تمدید خواهد بود.
تبصره ـ اموال و اجناسی که بنا به تشخیص هیات ی مرکب از یک نفر کارشناس منتخب مجمع عمومی، یک نفر کارشناس سازمان میراث فرهنگی کشور و بر حسب مورد یک نفر کارشناس دستگاه اجرائی ذیربط با توجه به اصل هشتاد و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از نفائس ملی باشد و یا دارای ارزش های ویژه بوده و یا نشان دهنده هنر ملی در زمان های مختلف باشد و همچنین آثار هنری دیگری که جزء نفائس باشد با ذکر مشخصات کامل در هر مورد برای حفظ و نگهداری به دستگاه اجرائی ذیربط تحویل می گردد.
ماده 9 ـ سازمان مکلف است وجوه حاصل از فروش اموال موضوع ماده (1) این قانون را پس از احتساب 10٪ در مورد اموال منقول و 5٪ در مورد اموال غیر منقول بابت کارمزد فروش، حسب مورد به حسابهای درآمد عمومی کشور واریز نماید، 10٪ و 5٪ مذکور به حساب تمرکز درآمد سازمان در خزانه منظور خواهد شد.
تبصره ـ در مورد واریز وجوه حاصل از فروش اموال موضوع ماده (3) این قانون طبق قسمت اخیر همان ماده عمل خواهد شد.
ماده 10 ـ سازمان مکلف است برای اموال هر شخص حقیقی یا حقوقی که به موجب این قانون در اختیار می گیرد حساب معین جداگانه ای نگهداری نماید و پس از تعیین تکلیف و قطعیت حکم به نفع دولت سود خالص یا زیان حاصل از اداره و بهره برداری هر مورد را در دفاتر سازمان در حسابی تحت عنوان « ذخیره اداره و بهره برداری اموال » ثبت و در پایان هر سال مالی مانده بستانکار حساب مذکور را به حساب درآمد عمومی کشور واریز نماید.
تبصره 1 ـ در مورد سود خالص یا زیان حاصل از اموال موضوع ماده (3) این قانون پس از طی مراحل مذکور در این ماده طبق قسمت اخیر ماده (3) اقدام خواهد شد.
تبصره 2 ـ سازمان برای سرپرستی، اداره و بهره برداری اموال موضوع این ماده طبق دستورالعملی که به تصویب مجمع عمومی سازمان خواهد رسید متناسب با هزینه های عمومی مربوط کارمزد مناسبی محاسبه و به حساب های مربوط منظور خواهد داشت.
فصل دوم ـ منسوخ 1382 ـ ارکان سازمان
ماده 11 ـ ارکان سازمان بشرح زیر است:
1 ـ مجمع عمومی.
2 ـ هیات مدیره.
3 ـ مدیرعامل.
4 ـ هیات عالی نظارت.
5 ـ حسابرس.
مجمع عمومی
ماده 12 ـ اعضاء مجمع عمومی عبارتند از:
1 ـ وزیر امور اقتصادی و دارایی (رئیس مجمع عمومی).
2 ـ وزیر دادگستری.
3 ـ وزیر کشور.
4 ـ رئیس سازمان برنامه و بودجه.
5 ـ دادستان کل کشور.
ماده 13 ـ وظایف مجمع عمومی سازمان عبارتست از:
1 ـ نصب و عزل اعضاء هیات مدیره و مدیرعامل به ترتیب مقرر در این اساسنامه.
2 ـ تعیین حقوق و مزایای مدیرعامل و اعضاء هیات مدیره و رئیس و معاون و سایر اعضاء هیات عالی نظارت.
3 ـ تصویب بودجه و صورت های مالی و اتخاذ تصمیم نسبت به گزارش های هیات مدیره و هیات عالی نظارت و حسابرس.
4 ـ تصویب تشکیلات سازمان و اتخاذ تصمیم در مورد برنامه های سازمان.
5 ـ تصویب آئین نامه های اداری، مالی و معاملاتی و استخدامی و نیز سایر آئین نامه های مورد لزوم سازمان با رعایت مقررات مربوط به شرکت های دولتی.
6 ـ اتخاذ تصمیم در مورد تغییر سرمایه سازمان.
7 ـ اجازه ایجاد شعبه یا نمایندگی.
8 ـ اتخاذ تصمیم راجع به موضوعات دیگری که در ارتباط به وظایف سازمان باشد.
ماده 14 ـ مجمع عمومی سازمان حداقل سالی دو بار با دعوت کتبی رئیس مجمع به منظور اتخاذ تصمیم در مورد صورت های مالی و بودجه سازمان و سایر وظایف تشکیل می شود و علاوه بر آن با پیشنهاد هیات مدیره یا هیات عالی نظارت و یا یکی از اعضاء مجمع عمومی و یا حسابرس سازمان حداکثر ظرف 15 روز با دعوت کتبی رئیس مجمع عمومی تشکیل خواهد شد.
هیات مدیره
ماده 15 ـ هیات مدیره سازمان از یک نفر رئیس که سمت مدیرعامل را نیز خواهد داشت و یک نفر قائم مقام و سه عضو دیگر که بطور موظف انجام وظیفه خواهند نمود تشکیل می گردد. رئیس و قائم مقام و سایر اعضاء هیات مدیره با پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و تصویب مجمع عمومی سازمان تعیین و با حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب خواهند شد. مدت عضویت اعضاء هیات مدیره سازمان سه سال خواهد بود و پس از انقضای این مدت تا تعیین جانشین در سمت مذکور بکار ادامه خواهند داد و انتخاب مجدد آنان نیز بلامانع می باشد.
تبصره ـ در غیاب مدیرعامل قائم مقام او عهده دار وظایف وی خواهد بود.
ماده 16 ـ اعضاء هیات مدیره در سمت معاون مدیرعامل انجام وظیفه خواهند کرد.
ماده 17 ـ در صورت استعفاء، عزل، بازنشستگی و یا فوت هر یک از اعضاء هیات مدیره وزیر امور اقتصادی و دارایی موظف است حداکثر ظرف مدت یکماه جانشین وی را به مجمع عمومی پیشنهاد نماید.
ماده 18 ـ جلسات هیات مدیره با حضور حداقل سه نفر از اعضاء رسمیت خواهد داشت و تصمیمات متخذه با حداقل سه رای موافق معتبر است و حضور مدیرعامل و یا قائم مقام در جلسات هیات مدیره الزامی است.
ماده 19 ـ تصمیمات هیات مدیره در دفتری ثبت و به امضاء اعضاء حاضر در جلسات خواهد رسید. مسئولیت ابلاغ و پیگیری مصوبات هیات مدیره با مدیرعامل است.
ماده 20 ـ وظایف هیات مدیره عبارتست از:
1 ـ بررسی و تایید و ارایه بودجه سالانه، صورت های مالی سالانه و گزارش عملکرد سازمان به مجمع عمومی.
2 ـ بررسی، تایید و ارایه تشکیلات سازمان به مجمع عمومی.
3 ـ اتخاذ تصمیم در مورد پیشنهادات صلح و سازش در دعاوی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.
4 ـ بررسی و تایید آئین نامه های اداری، مالی، معاملاتی، و استخدامی سازمان و سایر آئین نامه ها و دستورالعمل های مورد نیاز و ارایه آنها به مجمع عمومی.
مدیرعامل
ماده 21 ـ مدیرعامل بالاترین مقام اجرائی سازمان بوده و در حدود قوانین و مقررات مربوط مسئول اداره امور سازمان می باشد و دارای وظایف زیر است:
1 ـ اجرای مصوبات مجمع عمومی و هیات مدیره.
2 ـ تهیه و پیشنهاد بودجه سالانه به هیات مدیره.
3 ـ تهیه صورت های مالی و گزارش عملکرد سازمان به هیات عالی نظارت و مجمع عمومی و حسابرس پس از تایید هیات مدیره.
4 ـ تهیه تشکیلات سازمان و ارایه آن به مجمع عمومی پس از تایید هیات مدیره.
5 ـ تهیه و تدوین و ارایه آئین نامه های اداری، مالی، معاملاتی، استخدامی و سایر آئین نامه های مورد نیاز به مجمع عمومی پس از تایید هیات مدیره.
6 ـ تعیین وظایف و اختیارات اجرائی هر یک از اعضاء هیات مدیره در اداره امور سازمان.
7 ـ نمایندگی سازمان در کلیه مراجع قانونی با حق توکیل و ارجاع به داوری وفق مقررات مربوط و در موارد لزوم ارایه پیشنهاد صلح و سازش به هیات مدیره.
8 ـ دعوت اعضاء هیات مدیره جهت شرکت در جلسات.
تبصره ـ کلیه اسناد و اوراق مالی و تعهدآور باید به امضاء مدیرعامل یا افراد مجاز از طرف وی و یکی از اعضاء هیات مدیره یا افراد مجاز از طرف او برسد.
هیات عالی نظارت
ماده 22 ـ هیات عالی نظارت از یک نفر رئیس و یک نفر معاون و سه نفر دیگر تشکیل می شود. رئیس و معاون با پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و تصویب مجمع عمومی سازمان و دو عضو با انتخاب و معرفی رئیس قوه قضائیه و یک عضو با انتخاب و معرفی رئیس دیوان محاسبات کشور با حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی برای مدت دو سال منصوب خواهند شد و باید حداقل یک ماه قبل از انقضای دوره اعضاء جدید انتخاب گردند. انتخاب مجدد اعضاء هیات عالی نظارت برای یکبار بلامانع است. کلیه اعضاء هیات بطور موظف انجام وظیفه خواهند نمود.
ماده 23 ـ وظایف هیات عالی نظارت عبارتست از:
1 ـ نظارت مستمر بر عملیات سازمان بمنظور حصول اطمینان از رعایت صرفه و صلاح دولت و اجرای قوانین و مقررات مورد عمل.
2 ـ مطالعه روش های کار سازمان و حصول اطمینان از کفایت آنها.
3 ـ بررسی گزارش های حسابرس سازمان و پیگیری موارد آن.
تبصره ـ هیات عالی نظارت مکلف است نتیجه نظارت و رسیدگی های خود را به صورت گزارش های ماهانه و سالانه تهیه و به هر یک از اعضاء مجمع عمومی سازمان و رئیس دیوان محاسبات کشور ارایه نماید. علاوه بر آن اعضاء هیات عالی نظارت می توانند منفرداً و متفقاً گزارش های لازم از نظارت خود بر سازمان را تهیه و به مقامات مذکور ارایه نمایند.
ماده 24 ـ مدیر عامل مکلف است تسهیلات و امکانات لازم برای انجام وظایف هیات عالی نظارت را در اختیار هیات مذکور قرار دهد.
ماده 25 ـ آئین نامه چگونگی اجرای وظایف هیات عالی نظارت بوسیله هیات تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 26 ـ حسابرسی سازمان به عهده سازمان حسابرسی می باشد که طبق قوانین و مقررات مربوط عمل خواهد کرد و گزارشات خود را به مجمع عمومی و هیات عالی نظارت سازمان ارایه خواهد نمود.
فصل سوم ـ سایر مقررات
ماده 27 ـ منسوخ 1382 ـ سال مالی سازمان از اول فروردین ماه هر سال شروع و در آخر اسفندماه همان سال خاتمه می یابد مگر سال اول که شروع آن تاریخ تشکیل سازمان خواهد بود.
ماده 28 ـ منسوخ 1382 ـ موارد پیش بینی نشده در این قانون تابع قوانین و مقررات مربوط به شرکت های دولتی و قانون تجارت خواهد بود.
ماده 29 ـ سازمان موظف است مالیات های قانونی نقل و انتقال اموال موضوع این قانون و همچنین حق الثبت معاملات اموال مذکور را از حاصل فروش آنها کسر و به حساب های مربوطه واریز نماید.
ماده 30 ـ کلیه اعتبارات، تعهدات و مطالبات و اموال ناشی از اجرای قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب 1312/12/29 و اصلاحیه آن از جمله مواد (19) و (53) و نیز تبصره (82) قانون بودجه سال 1362 کل کشور و قانون جمع آوری و فروش کالای متروکه قاچاق و ضبطی قطعیت یافته و کالای قاچاق بلاصاحب و صاحب متواری مصوب 1361/11/11 و قانون اصلاح بند (ج) لایحه قانونی راجع به کاخ های نیاوران و سعدآباد و نحوه ارزیابی و نگهداری اموال مربوط و الحاق (4) تبصره به آن مصوب 1360/12/09 و لایحه قانونی راجع به ارزها و طلاآلات و جواهراتی که توسط سازمان های ذیربط از مسافرین و یا قاچاقچیان به هنگام ورود و یا خروج و یا در داخل کشور کشف و ضبط می گردد مصوب 1359/04/25 و اصلاحیه آنها و همچنین تعهدات موضوع تبصره (30) قانون بودجه 1370 کل کشور با رعایت مراتب مقرر در قوانین مذکور و آئین نامه های مربوط به سازمان منتقل می شود.
تبصره ـ آن تعداد از کارکنان دستگاه های اجرائی که در رابطه با اجرای قوانین مذکور و اموال موضوع این قانون در دستگاه های مربوط بکار اشتغال داشته اند در صورت درخواست خود و موافقت دستگاه مربوط به سازمان منتقل می شوند.
ماده 31 ـ کلیه دستگاه ها و مراجع قضایی کشور مکلفند وجوه ریالی و ارزی که تحت عنوان قاچاق کشف و یا تحت عنوان جرائم اخذ می گردد و همچنین کلیه وجوه ارزی و ریالی که بابت جریمه اجناس قاچاق، احتکار، گران فروشی، تعزیرات حکومتی و سایر عناوین به نفع دولت ضبط قطعی شده و یا می شوند را بلافاصله بدون دخل و تصرف تا تعیین تکلیف قطعی از طرف مراجع قضایی به حساب خزانه که به همین منظور افتتاح می شود واریز نمایند. همچنین دستگاه های مذکور مکلفند کلیه مسکوکات طلا و نقره و شمش طلا و جواهرات و اموال موضوع این قانون را بلافاصله و بدون دخل و تصرف با تنظیم صورت مجلسی که به امضاء دادستان مربوط و رئیس اداره امور اقتصادی و دارایی یا نمایندگان آنها خواهد رسید به سازمان تحویل دهند.
ماده 32 ـ ضبط و مصادره و استرداد اموال، موکول به تسویه بدهی ها و وضع مستثنیات دین توسط دادگاه صالح قضایی و تعیین دقیق سهم دولت است. در صورتی که امر تسویه و وضع مستثنیات به نیابت از طرف مراجع قضایی ذیربط برابر احکام مربوط به عهده سازمان محول گردد، سازمان مکلف است اقدامات لازم معمول داشته و در هر مورد گزارش امر را به دادگاه صادر کننده حکم اعلام نماید.
ماده 33 ـ فروش کالاهای متروکه غیردولتی و قاچاق بلاصاحب و صاحب متواری باید مستند به حکم حاکم شرع باشد.
ماده 34 ـ وجوه حاصل از فروش کالاهای متروکه غیردولتی پس از کسر هزینه های مربوط اعم از بیمه، حمل، تخلیه، باربری، بارگیری، انبارداری، آزمایش، حقوق گمرکی، سود بازرگانی، مالیات و عوارض متعلقه و کارمزد سازمان در حساب سپرده نگهداری می شود تا در صورت مراجعه صاحب کالا بر اساس اسناد مثبته به او مسترد گردد.
تبصره ـ شرکت های دولتی مشمول مفاد این ماده خواهند بود.
ماده 35 ـ منسوخ 1392/10/03ـ وجوه حاصل از فروش کالاهای قاچاق قطعیت یافته پس از کسر حق الکشف و 20% موضوع تبصره (2) قانون اصلاح ماده (19) قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب 1312 و اصلاحیه های بعدی آن مصوب 1363/11/09 مجلس شورای اسلامی به حساب درآمد عمومی واریز می گردد.
ماده 36 ـ منسوخ 1392/10/03ـ مدت هجده ماه مندرج در ماده (52) قانون مجازات مرتکبین قاچاق به یکسال تقلیل می یابد.
ماده 37 ـ کالا و اجناس از انواع مندرج در ماده (52) قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب 1353/12/29 و ماده 34 قانون گمرکی و تبصره 2 ماده 10 قانون مجازات اسلامی قبل از ضبط قطعی با رعایت مفاد ماده 52 ماده مذکور قابل فروش می باشد.
ماده 38 ـ کلیه دستگاه های اجرائی و مراجع ذیصلاح مکلفند پس از ضبط مواد مخدر و نیز اسلحه و مهمات جنگی و انواع مواد منفجره آنها را بلافاصله به ترتیب و حسب مورد به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح (واحد نظامی محلی) تحویل داده تا تحت نظارت نماینده دادستان محل و نماینده تام الاختیار سازمان نگهداری و پس از ضبط قطعی بشرح ذیل بفروش رسانده شود و در صورت لزوم نیز بنا به تشخیص مراجع ذیربط معدوم گردد.
الف ـ مواد مخدر مورد نیاز به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با دریافت وجه آنها تحویل می گردد.
ب ـ اسلحه و مهمات جنگی و انواع مواد منفجره با رعایت مفاد تبصره ماده (8) این قانون با دریافت وجه آن به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح تحویل می گردد.
ماده 39 ـ سازمان مکلف است ترتیبی اتخاذ نماید که با اعلام مراجع ذیصلاح قضایی مبنی بر رفع توقیف و استرداد، بلافاصله اموال مربوط به صاحبش مسترد گردد و در صورتی که عین مال به فروش رفته باشد حاصل فروش پس از کسر هزینه های موضوع ماده 34 این قانون به صاحبش مسترد شود.
ماده 40 ـ سازمان مکلف است داروها را با دریافت وجه آنها به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی یا جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران تحویل دهد.
ماده 41 ـ اسلحه های شکاری که به سازمان تحویل داده می گردد صرفاً قابل فروش به اشخاصی است که دارای پروانه حمل اسلحه شکاری از مراجع ذیصلاح می باشند.
ماده 42 ـ کالاهائی که توسط وزارتخانه های کشاورزی، جهاد سازندگی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی یا سایر مراجع صالحه ذیربط آلوده به آفت و یا غیرقابل مصرف یا فاسد تشخیص داده شود با تنظیم صورت مجلسی که به امضاء نماینده دادستان محل و نمایندگان سازمان و دستگاه اجرائی ذیربط خواهد رسید معدوم خواهد شد.
ماده 43 ـ در مواردی که ترخیص یا فروش کالائی به علل بهداشتی، ایمنی یا پیشگیری از تولید غیر سالم مواد داروئی، آرایشی یا غذایی تابع مقـررات و شرایط خاص شده باشد فروش آنها موکول به احراز شرایط مربوط خواهد بود. در غیر این صورت اینگونه کالاها به شرط نداشتن مصرف ثانویه و یا عدم امکان مرجوع نمودن آن به تشخیص مراجع ذیصلاح مربوطه با نظارت نمایندگان دادستان محل و سازمان معدوم خواهد شد.
تبصره 1 ـ کلیه وسایل و تجهیزات ضبط و پخش تصویر، صدا و مواد مصرفی آنها، انواع آثار و لوازم هنری از قبیل تابلوهای نقاشی و انواع سازها تحت نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فروخته خواهد شد.
تبصره 2 ـ اصلاح 1390/06/07 ـ اموال و اثاثیه مشروحه زیر که به تشخیص وزارت اطلاعات جنبه اطلاعاتی و امنیتی دارند در قبال دریافت وجه آن به وزارت اطلاعات تحویل می گردد:
1 ـ دستگاه های گیرنده با فرکانس های غیرمجاز که موجب مخدوش شدن یا استماع مکالمات مخابرات دستگاه های نظامی و اطلاعاتی و انتظامی خواهد شد.
2 - انواع سلاح ها و مهماتی که بر حسب ظاهر برای سرگرمی و تفریح وارد می شوند ولی از نظر امنیتی به مصلحت جامعه نیست و همچنین اسلحه های شکاری.
3 ـ تجهیزات اطلاعاتی مانند میکروفن هایی که بمنظور جاسازی در اشیای مختلف استفاده می گردد.
4 ـ دوربین های مخصوص امور جاسوسی.
5 ـ مواد شیمیائی که در امر جعل مورد استفاده واقع می شوند.
ماده 44 ـ تاخیر و یا عدم اجرای تکالیف مقرر در مواد 9 ـ 10 ـ 31 ـ 33 ـ 38 و 39 این قانون در حکم تصرف غیرقانونی در وجوه و اموال دولتی محسوب می شود.
ماده 45 ـ قانون جمع آوری و فروش کالای متروکه، قاچاق و ضبطی قطعیت یافته و کالای قاچاق بلاصاحب و صاحب متواری مصوب 1361/11/11 و اصلاحات بعدی آن و تبصره (82) قانون بودجه سال 1362 و ماده (116) قانون محاسبات عمومی کشور مصوب 1366/06/01 و لایحه قانونی راجع به ارزها و طلاآلات و جواهراتی که توسط سازمانهای ذیربط از مسافرین و یا قاچاقچیان به هنگام ورود یا خروج و یا در داخل کشور کشف و ضبط می گردد مصوب 1359/04/25 و قانون اصلاح بند (ج) لایحه قانونی راجع به کاخ های نیاوران و سعدآباد و نحوه ارزیابی و نگهداری اموال مربوط و الحاق (4) تبصره به آن مصوب 1360/12/09 و نیز سایر قوانین و مقررات در موارد مغایر با این قانون از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون ملغی می شوند.
قانون فوق مشتمل بر چهل و پنج ماده و سیزده تبصره در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ بیست و چهارم دی ماه یک هزار و سیصد و هفتاد مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1370/11/07 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ مهدی کروبی
