قانون مجازات اسلامی 1392
ماده 23
اصلاح 1399/02/23 ـ دادگاه می تواند فردی را کـه بـه حد، قصاص یا مجازات تعزیری محکوم کرده است، با رعایت شرایط مقرر در این قانون، متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات وی بـه یک یا چند مجازات از مجازات های تکمیلی بندها و تبصره های این ماده محکوم نماید:
الف ـ اقامت اجباری در محل معین؛
ب ـ منع از اقامت در محل یا محل های معین،
پ ـ منع از اشتغال بـه شغل، حرفه یا کار معین،
ت ـ انفصال از خدمات دولتی و عموم،
ث ـ منع از رانندگی با وسایل نقلیه موتوری و یا تصدی وسایل موتوری،
ج ـ منع از داشتن دسته چک و یا اصدار اسناد تجارتی،
چ ـ منع از حمل سلاح،
ح ـ منع از خروج اتباع ایران از کشور،
خ ـ اخراج بیگانگان از کشور،
د ـ الزام بـه خدمات عمومی،
ذ ـ منع از عضویت در احزاب، گروه ها و دستجات سیاسی یا اجتماعی،
ر ـ توقیف وسایل ارتکاب جرم یا رسانه یا مؤسسه دخیل در ارتکاب جرم،
ز ـ الزام بـه یادگیری حرفه، شغل یا کار معیّن،
ژ ـ الزام بـه تحصیل،
س ـ انتشار حکم محکومیت قطعی.
تبصره 1 ـ مدت مجازات تکمیلی بیش از دو سال نیست مگر در مواردی کـه قانون بـه نحو دیگری مقرر نماید.
تبصره 2 ـ چنانچه مجازات تکمیلی و مجازات اصلی از یک نوع باشد، فقط مجازات اصلی مورد حکم قرار می گیرد.
تبصره 3 ـ آیین نامه راجع به کیفیت اجرای مجازات تکمیلی ظرف شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون توسط وزیر دادگستری تهیه می شود و بـه تصویب رییس قوه قضاییه می رسد.
