قانون روابط موجر و مستاجر 1362
ماده 14
نظر بـه مشکلات مسکن در شهرها و ضرورت تثبیت اجاره بها، برای مدت پنج سال بـه وزارت راه و شهرسازی اجازه داده می شود 2 ماه پس از تصویب این قانون بر اساس آئین نامه ای کـه توسط وزارتین دادگستری و راه و شهرسازی تهیه و بـه تصویب هیدت دولت برسد، اجاره بهای واحدهای مسکونی را با توجه بـه سطح زیربنا و کیفیت ساختمان و نوع بنا و مقتضیات محلی و منطقه ای تعیین و اعلام نمایند. تبصره 1 ـ شهرهای بزرگ مذکور در این ماده عبارتند از کلیّه مراکز استان ها بـه انضمام قزوین، کرج، اردبیل، دزفول، آبادان، نیشابور، بابل، گرگان، قم. تبصره 2 ـ چنانچه موجر بیش از قیمت اعلام شده از مستأجر وجهی اضافی دریافت دارد، بـه درخواست مستأجر و بـه حکم دادگاه بـه پرداخت مبلغ اضافی بـه نفع مستأجر محکوم می گردد. تبصره 3 ـ اگر مالک از اجاره دادن مستغل معد اجاره، بدون عذر موجه امتناع نماید، بنا بـه ضرورت تا مدت پنج سال بـه حاکم شرع هر محل اجازه داده می شود بـه قائم مقامی مالک نسبت بـه اجاره دادن محل های مسکونی خالی اقدام و اجاره بهای دریافتی را بـه حساب مالک واریز نمایند.
