آیین نامه قانون کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه مصوب 1397/11/07
ماده 1
در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
الف ـ کنوانسیون: کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه مصوب 1961 میلادی برابر با 1340 هجری شمسی.
ب ـ قانون: قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون.
پ ـ وزارت: وزارت امور خارجه.
ت ـ دستگاه های ذی ربط: کلیه مؤسسات عمومی بند (د) ماده (1) قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات مصوب 1388 و مؤسسات خصوصی حرفه ای عهده دار مأموریت عمومی از قبیل دفتر اسناد رسمی، کانون سردفتران و دفتریاران، کانون کارشناسان رسمی دادگستری، کانون وکلای دادگستری، سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، سازمان نظام پرستاری جمهوری اسلامی ایران، سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران و سازمان های نظام مهندسی کـه صلاحیت صدور و پذیرش اسناد مشمول این آیین نامه را در جمهوری اسلامی ایران دارا هستند.
ث ـ برگ نمونه تأییدیه: برگ منقوش به نشان (آرم) یا عنوان رسمی کشور تنظیم کننده سند کـه به امضا و مهر مرجع صلاحیت دار آن کشور رسیده و به اسناد مشمول این آیین نامه الصاق می شود و مؤید صحت صدور و اصالت آن سند است.
ج ـ شماره رهگیری: شماره الکترونیکی کـه از سوی وزارت صادر و بر روی هر برگ نمونه تأییدیه درج می شود و برای استعلام و اعلام صحت تأییدیه صادر شده به کار می رود.
چ ـ نظام تأیید اسناد پیش از اجرای این آیین نامه: رویه های مبتنی بر قوانین و مقررات کـه تا پیش از اجرای این آیین نامه برای تأیید، تصدیق و تسجیل اسناد توسط نمایندگی های سیاسی یا کنسولی یا دفاتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران یا وزارت وجود داشته یا دارد.
