آیین نامه قانون کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه مصوب 1397/11/07
فصل اول ـ کلیات (مواد 1 - 2)
در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
الف ـ کنوانسیون: کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه مصوب 1961 میلادی برابر با 1340 هجری شمسی.
ب ـ قانون: قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون.
پ ـ وزارت: وزارت امور خارجه.
ت ـ دستگاه های ذی ربط: کلیه مؤسسات عمومی بند (د) ماده (1) قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات مصوب 1388 و مؤسسات خصوصی حرفه ای عهده دار مأموریت عمومی از قبیل دفتر اسناد رسمی، کانون سردفتران و دفتریاران، کانون کارشناسان رسمی دادگستری، کانون وکلای دادگستری، سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، سازمان نظام پرستاری جمهوری اسلامی ایران، سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران و سازمان های نظام مهندسی کـه صلاحیت صدور و پذیرش اسناد مشمول این آیین نامه را در جمهوری اسلامی ایران دارا هستند.
ث ـ برگ نمونه تأییدیه: برگ منقوش به نشان (آرم) یا عنوان رسمی کشور تنظیم کننده سند کـه به امضا و مهر مرجع صلاحیت دار آن کشور رسیده و به اسناد مشمول این آیین نامه الصاق می شود و مؤید صحت صدور و اصالت آن سند است.
ج ـ شماره رهگیری: شماره الکترونیکی کـه از سوی وزارت صادر و بر روی هر برگ نمونه تأییدیه درج می شود و برای استعلام و اعلام صحت تأییدیه صادر شده به کار می رود.
چ ـ نظام تأیید اسناد پیش از اجرای این آیین نامه: رویه های مبتنی بر قوانین و مقررات کـه تا پیش از اجرای این آیین نامه برای تأیید، تصدیق و تسجیل اسناد توسط نمایندگی های سیاسی یا کنسولی یا دفاتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران یا وزارت وجود داشته یا دارد.
اسناد مشمول این آیین نامه شامل اسناد موضوع ماده (1) کنوانسیون و اسناد رسمی موضوع ماده (1287) قانون مدنی مصوب 1314 به شرح زیر است: الف ـ اسناد صادر شده از سوی مرجع رسمی یا مقام منصوب مراجع قضایی یا غیرقضایی کـه به حکم قانون تشکیل شده اند. ب ـ اسناد اداری و گواهی های صادر شده از سوی مراجع عمومی مانند اسناد هویتی و گواهی های صادر شده از سوی سازمان ثبت احوال کشور، مدارک تحصیلی و آموزشی، مدارک شغلی، گواهینامه های صادر شده از سوی دستگاه های ذی ربط، اسناد مسافرتی، مدارک و گواهی های پزشکی، گواهی های پزشکی قانونی، گواهی های بانکی، پروانه های کسب و پیشه و فعالیت های شغلی، گواهی های معتبر صادر شده از سوی شرکت ها و بنگاه های ثبت شده تابعه یا وابسته به مؤسسات عمومی و گواهی های صادر شده از سوی شهرداری ها. پ ـ اسناد و گواهی های تنظیم شده در دفاتر اسناد رسمی و دفاتر رسمی ازدواج و طلاق و همچنین مدارک و گواهی های صادر شده از سوی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور مانند اسناد مالکیت و آگهی های رسمی. ت ـ گواهینامه های رسمی پیوست اسنادی کـه اشخاص به اعتبار سمت شخصی خود امضا کرده اند، نظیر گواهینامه های رسمی کـه به ثبت و ضبط سند یا واقعه ای پرداخته اند کـه در تاریخ معینی وجود داشته است و همچنین تصدیق امضا در دفاتر اسناد رسمی. تبصره ـ کنوانسیون در موارد زیر اعمال نمی شود: الف ـ اسنادی کـه توسط نمایندگی های سیاسی یا کنسولی تنظیم شده اند. ب ـ اسناد اداری کـه ارتباط مستقیم با عملیات تجاری یا گمرکی دارند.
