قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 276
هر گاه خوانده در جلسه دادرسی در قبال ادعای خواهان بـه علت عارضه ای از قبیل لکنت زبان یا لال بودن سکوت نماید، قاضی دادگاه رأسا یا بـه وسیله مترجم یا متخصص امر مراد وی را کشف یا عارضه را برطرف می نماید و چنانچه سکوت خوانده و إستنکاف وی از باب تعمّد و إیذاء باشد، دادگاه ضمن تذکر عواقب شرعی و قانونی کتمان حقیقت، سه بار بـه خوانده اخطار می نماید کـه در نتیجه استنکاف، ناکل شناخته می شود، در این صورت با سوگند خواهان دعوا ثابت و حکم بر محکومیت خوانده صادر خواهد شد.
