آیین نامه جزء 1 بند (ب) ماده 39 قانون برنامه هفتم پیشرفت مصوب 1403/12/22

آیین نامه جزء 1 بند (ب) ماده 39 قانون برنامه هفتم پیشرفت با موضوع نحوه استفاده صنایع آب بر از آب های متعارف و نامتعارف مشتمل بر 5 ماده مصوب 1403/12/22 هیات وزیران

شناسنامه آیین نامه جزء 1 بند (ب) ماده 39 قانون برنامه هفتم پیشرفت:

شماره روزنامه رسمی: 22304

تاریخ روزنامه رسمی: 1404/01/10

شماره ابلاغ: 203368

تاریخ ابلاغ: 1403/12/25

مرجع تصویب: هیات وزیران

تاریخ تصویب: 1403/12/22

بیشتر بخوانید:

مقررات برنامه هفتم پیشرفت  

مقررات صنعت آب و فاضلاب           

مقررات آب         

مقررات مرجع:

جزء 1 بند (ب) ماده 39 قانون برنامه هفتم پیشرفت: آب مورد نیاز صنایع آب بر بجز صنایع غذایی، بهداشتی و آشامیدنی از آب نامتعارف (از جمله پساب و آب دریا) تأمین می شود. وزارت نیرو مکلف است در مواردی کـه امکان تأمین آب نامتعارف وجود ندارد، مشروط بـه وجود آب متناسب با ارزش اقتصادی آب و محصولات، مجوز آب متعارف را بـه صورت موقت صادر نماید.

آئین نامه اجرائی این جزء و تعیین مدت موقت برای هر مجوز و همچنین تعیین ارزش اقتصادی آب توسط وزارت نیرو با همکاری وزارتخانه های صنعت، معدن و تجارت، راه و شهرسازی و جهاد کشاورزی تهیه می شود و بـه تصویب هیأت وزیران می رسد.

متن آیین نامه جزء 1 بند (ب) ماده 39 قانون برنامه هفتم پیشرفت:

هیات وزیران در جلسه 1403/12/22 به پیشنهاد وزارت نیرو (با همکاری وزارتخانه های صنعت، معدن و تجارت، راه و شهرسازی و جهاد کشاورزی) و به استناد جزء (1) بند (ب) ماده (39) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، آیین نامه اجرایی بند مذکور را به شرح زیر تصویب کرد:

ماده 1 ـ در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

1 ـ صنایع آب بر: در سال اول اجرای این آیین نامه، شامل کلیه واحدهای صنعتی و معادن، صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و تولید انرژی و نیروگاهی با مصرف بیش از سیصد هزار متر مکعب در سال است. کارگروهی متشکل از سازمان برنامه و بودجه کشور، وزارت نیرو و وزارت صنعت، معدن و تجارت تا پایان سال اول جهت دسته بندی رشته فعالیت های مشمول برای سال های آتی اقدام می نمایند.

2 ـ آب متعارف: آب هایی که بخشی از چرخه آب در طبیعت بوده و به طور طبیعی قابل استفاده می باشند، مانند آب های سطحی و زیرزمینی حاصل از بارش، جریان های رودخانه ای، چشمه ها و قنوات.

3 ـ آب نامتعارف: آب هایی که شامل آب متعارف نمی شوند، مانند پساب و آب دریا.

4 ـ ارزش اقتصادی آب: معادل هزینه نهایی تأمین آب جایگزین از منابع آب نامتعارف در هر حوضه آبریز درجه دو و با اعمال ضرایب کمی (نسبت کسری سالانه مخزن) و کیفی (نسبت هدایت الکتریکی به هدایت الکتریکی استاندارد) که توسط وزیر نیرو، تعیین و ابلاغ می شود.

5 ـ مجوز موقت: مجوز بهره برداری از منابع آب متعارف برای صنایع مشمول این آیین نامه متناسب با ارزش اقتصادی آب و محصول برای یک بازه زمانی معین (حداکثر سه سال) معادل تخصیص اولیه که توسط وزارت نیرو صادر می شود. این بازه زمانی، برای یک دوره دو ساله قابل تمدید است.

ماده 2 ـ وزارت نیرو مکلف است برای صنایع آب بر که تأمین آب نامتعارف برای آنها امکان پذیر نمی باشد، مجوز موقت جهت تخصیص آب متعارف صادر نماید. دستورالعمل اجرایی چگونگی و مراحل تخصیص آب متعارف در طول دوره مجوز موقت، ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه، توسط وزارت نیرو ابلاغ خواهد شد.

تبصره ـ مصارف شرب و بهداشت واحدهای صنعتی، مشمول این آیین نامه نمی باشد.

ماده 3 ـ آب بهای صنایع مشمول این آیین نامه، متناسب با ارزش اقتصادی آب و محصول، در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط، به پیشنهاد وزارت نیرو و همکاری وزارت صنعت، معدن و تجارت (ارزش محصول) توسط شورای اقتصاد، تصویب و ابلاغ می شود.

ماده 4 ـ کلیه صنایع مشمول این آیین نامه که به لحاظ اجرایی تا پایان دوره موقت، امکان تأمین آب نامتعارف را ندارند، مشمول ضوابط بند (ت) ماده (38) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 می شوند.

ماده 5 ـ سازمان برنامه و بودجه کشور موظف است در لوایح بودجه سنواتی، ردیف های موردنیاز برای اجرای این آیین نامه را پیش بینی نماید.

محمدرضا عارف ـ معاون اول رئیس جمهور