آیین نامه جزء 1 بند (ت) ماده 57 قانون برنامه هفتم پیشرفت مصوب 1404/07/13

آیین نامه جزء 1 بند (ت) ماده 57 قانون برنامه هفتم پیشرفت با موضوع واگذاری مدیریت بهره برداری فرودگاه های کشور مشتمل بر 11 ماده مصوب 1404/07/13 هیات وزیران

شناسنامه آیین نامه جزء 1 بند (ت) ماده 57 قانون برنامه هفتم پیشرفت:

شماره ابلاغ: 131186
تاریخ ابلاغ: 1404/08/11
مرجع تصویب: هیات وزیران
تاریخ تصویب: 1404/07/13 

بیشتر بخوانید:
+  مقررات برنامه هفتم پیشرفت
+  مقررات صنایع هوایی
 

مقررات مرجع:
+  جزء 1 بند (ت) ماده 57 قانون برنامه هفتم پیشرفت : بـه منظور افزایش کارایی و بهبود خدمت رسانی و ارتقای بهره وری و کاهش هزینه های دولت و منطقی سازی و چابک سازی، نسبت بـه واگذاری مدیریت بهره-برداری فرودگاههای کشور (از جمله فرودگاه های وابسته بـه دستگاههای اجرایی به-استثنای فرودگاههای متعلق بـه نیروهای مسلح) بـه بخش خصوصی و عمومی و یا مشارکت های داخلی و خارجی در قالب واگذاری مدیریت مذکور با اولویت شرکتهای هواپیمایی داخلی با حفظ مالکیت دولت و استمرار ارائه خدمات ناوبری هوایی توسط دولت و رعایت حقوق قانونی کارکنان اقدام کند.
آیین نامه اجرایی این جزء توسط وزارت راه و شهرسازی و همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی تهیه می شود و بـه تصویب هیأت وزیران می رسد.

تبصره- دولت مجاز است برای تقویت امور حاکمیتی و نظارتی و تحقق صحیح و قانونمند احکام مربوط بـه فرودگاه ها و شرکتهای هواپیمایی با تقویت و نگهداشت نیروی انسانی متعهد و توانمند، فوق العاده خاصی برای سازمان هواپیمایی کشوری و سایر بخشهای حاکمیتی و نظارتی بر فرودگاه ها وضع نماید.
این فوق العاده با استفاده از ظرفیت های قانونی از جمله بندهای (5)، (6) و (10) ماده (68) قانون مدیریت خدمات کشوری تعیین می شود.

متن آیین نامه جزء 1 بند (ت) ماده 57 قانون برنامه هفتم پیشرفت:

هیات وزیران در جلسه 1404/07/13 بـه پیشنهاد وزارت راه و شهرسازی با همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی و بـه استناد جزء (1) بند (ت) ماده (57) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، آیین نامه اجرایی جزء مذکور را بـه شرح زیر تصویب کرد:

ماده 1- در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط بـه کار می روند:
1- سازمان: سازمان هواپیمایی کشوری.
2- فرودگاه: منطقه ای مشخص بر روی زمین یا آب شامل ساختمان ها، تأسیسات و تجهیزات نصب شده کـه از کل یا بخشی از آن حسب مورد جهت نشست، برخاست و حرکت زمینی انواع وسایل پرنده و حمل و نقل هوایی بار، مسافر و محموله های پستی استفاده می شود و انواع آن بـه شرح زیر است:
الف - فرودگاه بین المللی: فرودگاهی کـه دارای الزامات، تجهیزات و تسهیلاتی از جمله گمرک، گذرنامه، بهداشت عمومی و قرنطینه گیاهی و حیوانی برای پروازهای بین المللی است.
ب - فرودگاه داخلی: فرودگاهی کـه صرفاً برای انجام پروازهای داخلی تعیین شده است.
پ - فرودگاه مرز هوایی: فرودگاهی داخلی کـه حسب مورد برای پروازهای غیربرنامه  ای با تأمین الزامات، تجهیزات و تسهیلاتی از جمله گمرک، گذرنامه، بهداشت عمومی و قرنطینه گیاهی و حیوانی، برای پروازهای بین المللی استفاده می شود.
ت - فرودگاه مشترک: فرودگاهی کـه هواپیماهای نظامی و غیرنظامی براساس مقررات این آیین نامه، مجاز بـه عملیات در آن می باشند.
ث - فرودگاه نظامی با بهره برداری غیرنظامی: فرودگاه نظامی کـه بر اساس مصوبه (466) شورای عالی امنیت ملی، وسایل پرنده غیرنظامی براساس ضوابط و مقررات سازمان مجاز بـه عملیات در آن می باشند.
ج - فرودگاه هوانوردی عمومی (جنرال اویشن): فرودگاهی کـه صرفاً برای کاربردهای خاص از جمله آموزشی، تفریحی، ورزشی، آزمایش پروازهای وسایل پرنده و خدمات هوایی کشاورزی استفاده می شود و مجاز بـه انجام جابه  جایی بار و مسافر نمی باشد.
چ - فرودگاه اختصاصی: فرودگاهی کـه با هدف ارائه خدمات بـه اشخاص حقیقی و یا حقوقی برای جابه جایی مسافر و بار اختصاصی همان اشخاص استفاده می شود.
ح - بالگردگاه (هلی پورت): یک فرودگاه یا یک منطقه مشخص روی سازه کـه کل یا بخشی از آن برای نشست و برخاست و حرکت روی سطح بالگردها مورد استفاده قرار می گیرد.
خ - پایگاه پروازی (ایرفیلد): منطقه  ای مشخص بر روی زمین یا آب بـه غیر از فرودگاه کـه از کل یا بخشی از آن حسب مورد جهت نشست، برخاست و حرکت زمینی انواع وسایل پرنده استفاده می شود و الزاماً دارای پایانه، تأسیسات و یا باند روکش شده نمی باشد.
د - پایگاه ورزشهای هوایی: پایگاه (سایت) پروازی کـه مورد استفاده ورزش های هوایی قرار می گیرد.
3- مالک: اشخاص حقوقی کـه براساس قوانین و مقررات مربوط، مالکیت یک فرودگاه را بـه عهده دارند.
4- گواهینامه بهره  بردار فرودگاهی: مجوزی کـه مطابق قوانین و مقررات مربوط توسط سازمان بـه منظور مدیریت بهره  برداری فرودگاه ها اعطا می گردد.
5- بهره بردار: شخص حقیقی و حقوقی غیردولتی اعم از داخلی و خارجی کـه مدیریت بهره برداری، عملیات فرودگاهی و نگهداری فرودگاه را مطابق قوانین، ضوابط و دستورالعمل های مربوط برعهده دارد و دارای گواهینامه بهره  بردار فرودگاهی می  باشد.
6- قرارداد: قرارداد واگذاری مدیریت بهره برداری از فرودگاه با حفظ مالکیت دولت کـه بین بهره بردار و مالک منعقد می گردد.
7- کارگروه واگذاری: کارگروهی متشکل از وزیر راه و شهرسازی یا نماینده تام الاختیار ایشان (رئیس)، رئیس سازمان (دبیر)، وزیر امور اقتصادی و دارایی یا نماینده تام الاختیار ایشان و مالک.
8- طرح جامع فرودگاهی: سندی کـه در برگیرنده نیازها و الزامات موجود و پیش  بینی نیازهای آتی ساخت و بهره  برداری از فرودگاه براساس مطالعات اجتماعی، سیاسی،  جغرافیایی و اقتصادی مستند می  باشد.

ماده 2- فرآیند واگذاری مدیریت بهره برداری فرودگاه بـه شرح زیر است:
1- ارائه درخواست مالک بـه کارگروه واگذاری مبنی بر واگذاری مدیریت بهره  برداری فرودگاه.
2- اخذ موافقت کارگروه واگذاری.
3- انجام فراخوان عمومی واگذاری مدیریت بهره برداری فرودگاه با رعایت قوانین و مقررات مربوط توسط مالک.
4- انتخاب متقاضی دارای گواهینامه بهره  بردار فرودگاهی توسط مالک با اخذ موافقت کارگروه واگذاری براساس قوانین و مقررات مربوط و با اولویت شرکت  های هواپیمایی.
5- انعقاد قرارداد واگذاری مدیریت بهره  برداری فرودگاه.
تبصره 1- دوره زمانی واگذاری مدیریت بهره  برداری فرودگاه با توافق مالک و بهره  بردار در قرارداد واگذاری تعیین می  شود.
تبصره 2- فرودگاه های موضوع جزء  های (ت) و (ث) بند (2) ماده (1) این آیین نامه قابل واگذاری نمی باشند.
تبصره 3- مالک مجاز است طرح واگذاری فرودگاه ها را بـه صورت بسته ای مشتمل بر چند فرودگاه ارائه نماید.

ماده 3- هرگونه تعرفه گذاری جدید در ارتباط با هزینه خدمات ارائه شده بـه ذی نفعان درخصوص تعرفه های هزینه های خدمات فرودگاهی و خدمات ناوبری هوایی بـه پیشنهاد بهره بردار و با تأیید مالک می باشد کـه پس از تصویب هیئت وزیران قابل اعمال است.

ماده 4- کلیه استفاده کنندگان دولتی و غیردولتی خدمات فرودگاه تحت مدیریت بهره برداری بخش های خصوصی و عمومی در بخش های مختلف مکلفند هزینه های مربوط را بـه بهره بردار پرداخت نمایند و معافیت  های موضوع ماده (63) قانون وصول برخی درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373 و آیین  نامه اجرایی آن از شمول احکام این آیین  نامه خارج نمی  باشد.

ماده 5- بهره  بردار مکلف بـه رعایت حقوق قانونی کارکنان شاغل قبل از واگذاری مدیریت بهره  برداری فرودگاه بوده و کارکنان یاد شده با رعایت قوانین و مقررات مربوط تعیین تکلیف می  شوند.

ماده 6- مالک تعهدی نسبت بـه کارکنانی کـه بهره بردار در طول مدت قرارداد بهره برداری بـه کارگیری می نماید بعد از مدت قرارداد بهره برداری ندارد.

ماده 7- بهره بردار با هماهنگی مالک می تواند در طول مدت بهره برداری نسبت بـه بازنگری طرح جامع فرودگاهی اقدام و طرح پیشنهادی خود را بـه مالک فرودگاه اعلام نماید. هرگونه اقدام توسعه ای مستلزم هزینه سرمایه ای مطابق طرح جامع فرودگاهی بوده و در صورت تمایل بهره بردار در قالب قراردادهای جداگانه یا متمم بین بهره بردار و مالک قابل انجام است.
تبصره - در صورت عدم تمایل بهره بردار، سرمایه گذاری های لازم و ضروری توسط مالک بـه طرق مقتضی مستقیم یا غیرمستقیم صورت می گیرد و متمم قرارداد مدیریت بهره برداری برای امکانات و سرمایه گذاری های جدید با بهره بردار منعقد می گردد.

ماده 8- بهره بردار مکلف است فرودگاه را با رعایت کلیه مقررات ایمنی، امنیتی و تسهیلاتی در صنعت هوانوردی کشور اداره نموده و ارائه خدمات استاندارد، ایمن و با کیفیت بـه مسافران و خطوط هوایی را بی وقفه انجام دهد.

ماده 9- اعمال هرگونه محدودیت در ارائه خدمات توسط بهره بردار کـه موجب تعطیلی موقت یا کاهش ظرفیت پذیرش بار و مسافر فرودگاه گردد، مستلزم هماهنگی با مالک می باشد.

ماده 10- بهره بردار موظف است نسبت بـه ارائه دسترسی بـه کلیه آمار عملکردی در طول بهره برداری و ارائه گزارش عملکرد منظم با قالب مورد نظر مالک و سازمان اقدام نماید.

ماده 11- تکالیف مدیریت فرودگاه ها در محدوده واگذاری بـه بهره بردار منتقل می شود و مسئولیت پاسخگویی بـه عهده بهره  بردار می باشد.

محمدرضا عارف ـ معاون اول رئیس جمهور