دستورالعمل آیین نامه صدور مجوز تاسیس و فعالیت صندوق های تضمین غیر دولتی مصوب 1404/07/10

دستورالعمل آیین نامه صدور مجوز تاسیس و فعالیت صندوق های تضمین غیر دولتی مشتمل بر 46 ماده مصوب 1404/07/10 وزیر امور اقتصادی و دارایی

 

شناسنامه دستورالعمل آیین نامه صدور مجوز تاسیس و فعالیت صندوق های تضمین غیر دولتی:

شماره روزنامه رسمی: 
تاریخ روزنامه رسمی: 
شماره ابلاغ: 80/119838
تاریخ ابلاغ: 1404/07/10
مرجع تصویب: وزیر امور اقتصادی و دارایی
تاریخ تصویب: 1404/07/10

 

بیشتر بخوانید:
+ مقررات تامین مالی تولید و زیرساختها

 

متن دستورالعمل آیین نامه صدور مجوز تاسیس و فعالیت صندوق های تضمین غیر دولتی:

شورای ملی تأمین مالی در جلسه مورخ 1404/05/06، با استناد بـه جزء 2 ـ 4) و جزء (7) بند (ب) ماده 2 قانون تأمین مالی تولید و زیر ساختها مصوب سال 1402 مجلس شورای اسلامی و بند (16) ماده 1 ماده 9 موضوع صورتهای مالی پیش بینی شده) تبصره (4) ماده 18 و ماده 20 آیین نامه صدور مجوز تأسیس و فعالیت صندوق های تضمین غیردولتی تصویب نامه شماره 92194 ٫ ت 62945ه مورخ 1404/06/21 هیأت محترم وزیران دستورالعمل اجرایی آیین نامه اخیرالذکر را بـه شرح ذیل تصویب نمود:

 

فصل اول ـ تعاریف

ماده 1 ـ عبارات و اصطلاحاتی کـه در آیین نامه صدور مجوز تأسیس و فعالیت صندوقهای تضمین غیردولتی تعریف شده است. با همان معانی در این دستورالعمل بـه کار میرود. سایر عبارات و اصطلاحات مندرج در این دستور العمل بـه شرح ذیل تعریف می گردد.

1) آیین نامه: آیین نامه صدور مجوز تأسیس و فعالیت صندوق های تضمین غیردولتی تصویب نامه شماره 92194 ت 562945 مورخ 1403/06/21 هیات محترم وزیران و اصلاحات بعدی آن

2) مؤسسه اعتباری: مؤسسه اعتباری موضوع بند (ج) ماده 1 قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1402

3) خاتمه اعتبار: تاریخ یا رویدادی کـه طبق شرایط ضمانت نامه با واقع شدن هر یک از آنها هر کدام کـه زودتر واقع شوند ضمانت نامه از درجه اعتبار ساقط می شود.

4) مدت اعتبار: فاصله زمانی تاریخ صدور تا خاتمه اعتبار ضمانت نامه

5) بدهی غیرجاری: آن دسته از بدهی های اشخاص بـه مؤسسه اعتباری یا صندوق تضمین کـه مطابق با دستورالعمل طبقه بندی دارایی های مؤسسات اعتباری مصوب شورای پول و اعتبار در طبقات غیرجاری قرار می گیرد.

 

فصل دوم ـ نحوه صدور تمدید اصلاح مطالبه و پرداخت وجه و ابطال ضمانت نامه

 

بخش اول : کلیات

 

ماده 2 ـ صندوق تضمین، مجاز بـه صدور ضمانت نامه مطابق قالب های ذکر شده در ماده 17 آیین نامه و در چارچوب ضوابط این دستور العمل می باشد.

تبصره ـ صندوق تضمین موظف است هر یک از انواع ضمانت نامه ها را صرفاً در دامنه کاربرد آنها صادر نماید. استفاده از سایر عناوین ضمانت نامه برای صدور ضمانت نامه تعهد پرداخت مطلقاً ممنوع است.

 

ماده 3 ـ ضمانت نامه قابل انتقال و قابل تنزیل نیست صندوق تضمین موظف است عبارات «غیرقابل انتقال» و «غیرقابل تنزیل» را بـه صورت پس زمینه در فرم های خام ضمانت نامه کـه بـه سهولت قابل رؤیت باشد درج نماید.

تبصره ـ در صورتی کـه مطالبات قراردادی از طریق کارگزاری فاکتورینگ در چارچوب ماده 8 قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی کشور و حمایت از کالای ایرانی مصوب 1398 و آیین نامه اجرایی آن، موضوع تصویب نامه شماره 83806 ت 557749هـ مورخ 1399/07/22 و اصلاحات بعدی آن واگذار شود انتقال تضامین ارایه شده صرفاً بـه پذیرنده مطالبات قراردادی بلامانع است.

 

ماده 4 ـ کلیه فرآیندهای مربوط بـه ضمانت نامه، شامل صدور، اصلاحیه، تمدید، ثبت وثایق، کارمزد، ابطال و خاتمه اعتبار و سایر فرآیندهای مربوطه تنها از طریق سامانه امکان پذیر است صدور هرگونه ضمانت نامه منوط بـه اخذ شناسه یکتا از سامانه است.

تبصره ـ صدور، تمدید و اصلاح ضمانت نامه برای صندوق تضمینی کـه مفاد این دستورالعمل و قوانین و مقررات مرتبط را رعایت ننماید از سوی مرکز محدود خواهد شد.

 

بخش دوم ـ صدور ضمانت نامه

 

ماده 5 ـ صدور ضمانت نامه، منوط بـه درخواست ضمانت خواه و اعتبار سنجی وی و اخذ وثایق کافی از ایشان توسط صندوق تضمین است.

تبصره ـ تمدید تاریخ اعتبار ضمانت نامه مستلزم بـه روزرسانی کلیه مستندات ارایه شده در زمان صدور ضمانت نامه است.

 

ماده 6 ـ صندوق تضمین موظف است پیش از صدور ضمانت نامه از رعایت قوانین و مقررات ناظر بر مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم بـه ویژه ضوابط شناسایی مشتریان در خصوص ضمانت خواه و ذی نفع، اطمینان حاصل نماید.

 

ماده 7 ـ صندوق تضمین موظف است پیش از صدور ضمانت نامه از موارد ذیل اطمینان حاصل نماید:

1) صوری نبودن موضوع رابطه پایه و احراز صدق آن در حد توان (اسناد)

2) مرتبط و متناسب بودن موضوع رابطه پایه با زمینه فعالیت ضمانت خواه

3) احراز واجد شرایط بودن ضمانت خواه در خصوص موضوع رابطه پایه

4) رعایت ملاحظات مربوط بـه ماده 129 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت با اصلاحات و الحاقات بعدی مبنی بر معامله با اشخاص وابسته

 

ماده 8 ـ صندوق تضمین مکلف است قبل از صدور ضمانت نامه وضعیت بدهی غیرجاری و چک برگشتی ضمانت خواه را از سامانه یکپارچه اطلاعاتی مشتریان نزد بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و وضعیت بدهی غیرجاری نزد صندوق های تضمین غیردولتی را از سامانه استعلام نماید در خصوص اشخاص حقوقی استعلام یاد شده علاوه بر شخص حقوقی، شامل صاحبان امضای مجاز و اعضای هیأت مدیره نیز می گردد.

تبصره 1 ـ صدور ضمانت نامه برای ضمانت خواه کـه دارای سابقه چک برگشتی رفع سوء اثر نشده و یا بدهی غیرجاری نزد شبکه بانکی و بدهیهای نزد صندوقهای تضمین کشور می باشد، ممنوع است.

تبصره 2 ـ بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران امکان استعلام سابقه چک برگشتی رفع سوء اثر نشده و یا بدهی غیرجاری نزد شبکه بانکی را فراهم می نماید.

 

ماده 9 ـ کلیه شرایط مندرج در ضمانت نامه باید مستند بـه اسناد و مدارک باشد و درج شروطی کـه قابلیت اثبات نداشته باشد. جایز نیست.

تبصره ـ در خصوص تاریخ صدور ضمانت نامه و سررسیدهای زمانی مندرج در آن نیازی بـه ارایه مستندات و مدارک نمی باشد.

 

ماده 10 ضمانت نامه باید حداقل شامل موارد زیر باشد.
1) نوع ضمانت نامه
2) مشخصات و نشانی ضمانت خواه و ذی نفع
3) نام و مشخصات صندوق تضمین صادر کننده ضمانت نامه
4) تاریخ و موضوع رابطه پایه کـه ضمانت نامه بر اساس آن صادر می شود.
5) وجه ضمانت نامه بـه عدد و حروف
6) شماره منحصر بـه فرد موضوع ماده 4 این دستور العمل
7) تاریخ صدور
8) تاریخ خاتمه اعتبار
9) رویداد خاتمه اعتبار (در صورت وجود)
10) رعایت ماده 3 این دستور العمل

 

بخش سوم ـ اصلاحیه ضمانت نامه

 

ماده 11 ـ صدور اصلاحیه ضمانت نامه منوط بـه ارایه درخواست کتبی یا سیستمی ذی نفع ضمانت خواه در طول مدت اعتبار ضمانت نامه و طی مراحل زیر می باشد.

1) صندوق تضمین موظف است پس از دریافت تقاضای اصلاحیه، موافقت یا عدم موافقت خود را با اعمال اصلاحیه بـه درخواست کننده اعلام نماید،

2) صندوق تضمین در صورت موافقت با اعمال اصلاحیه مورد درخواست ذی نفع /ضمانت خواه، موظف است جزئیات مربوط بـه اصلاحیه مزبور را جهت اخذ موافقت بـه طرف دیگر اعلام نماید،

3) در صورت موافقت کتبی یا سیستمی طرف دیگر با اعمال اصلاحیه، صندوق تضمین باید اصلاحیه مزبور را صادر نماید.

 

ماده 12 ـ صندوق تضمین موظف است پیش از صدور اصلاحیه ای کـه منجر بـه افزایش یا کاهش وجه ضمانت نامه می شود. نسبت بـه تعدیل وثایق و کارمزد مطابق با مفاد این دستور العمل اقدام نماید.

 

ماده 13 ـ صدور اصلاحیه ناشی از پرداخت بخشی از وجه ضمانت نامه، سررسید شدن تاریخ و یا واقع شدن شرایط مندرج در متن ضمانت نامه از طی مراحل مذکور در ماده 11 مستثنا بوده و باید مطابق با مفاد ضمانت نامه، شرایط مذکور در متن ضمانت نامه و مقررات این دستورالعمل صورت پذیرد.

 

ماده 14 ـ صدور هرگونه اصلاحیه ضمانت نامه مطابق مقررات و ضوابط زمان صدور اصلاحیه امکان پذیر می باشد.

 

بخش چهارم ـ تمدید ضمانت نامه

 

ماده 15 ـ تمدید ضمانت نامه صرفاً با ارایه درخواست مجزا توسط ذی نفع حداکثر تا تاریخ اعتبار ضمانت نامه امکان پذیر می باشد.

 

ماده 16 ـ تمدید ضمانت نامه بدون درخواست کتبی یا سیستمی ذی نفع ممنوع است.

 

ماده 17 ـ صندوق تضمین موظف است پیش از تمدید ضمانت نامه در صورت لزوم نسبت بـه تعدیل وثایق مطابق با مفاد این دستور العمل اقدام نماید.

تبصره ـ تمدید ضمانت نامه در هر حال منوط بـه موافقت صندوق تضمین است.

 

ماده 18 ـ تمدید ضمانت نامه با رعایت ضوابط و مقررات در زمان تمدید امکان پذیر می باشد.

 

ماده 19 ـ صندوق تضمین بـه درخواستهای تمدید ضمانت نامه هایی کـه پس از پایان وقت اداری روز خاتمه اعتبار واصل می گردد، ترتیب اثر نخواهد داد.

 

بخش پنجم ـ مطالبه و پرداخت وجه ضمانت نامه

 

ماده 20 ـ مطالبه تمام یا بخشی از وجه ضمانت نامه باید با ارایه درخواست ذی نفع تا پایان وقت اداری روز خاتمه اعتبار و با رعایت کامل شرایط مندرج در ضمانت نامه از طریق سامانه صورت گیرد.

تبصره ـ صندوق تضمین موظف است نسبت بـه بررسی درخواست مطالبه و پرداخت وجه توسط ذی نفع اقدام نموده و نتایج مطالبه تمام یا بخشی از وجه ضمانت نامه را در سامانه ثبت نماید.

 

ماده 21 ـ چنانچه ضمانت نامه متضمن شرطی دال بر ارایه اسناد و مدارک نباشد در صورت مطالبه وجه ضمانت نامه توسط ذی نفع صندوق تضمین موظف است حداکثر ظرف مدت پنج روز کاری بعد از تاریخ وصول درخواست مطالبه، وجه مورد درخواست ذی نفع را کـه بیش از وجه ضمانت نامه نمی باشد، ابتدا از محل سپرده نقدی و در صورت عدم تکافو از محل منابع صندوق تضمین بـه ذی نفع پرداخت نماید و مراتب را در سامانه ثبت کند.

تبصره ـ در صورت مطابق نبودن درخواست مطالبه با مفاد ضمانت نامه، صندوق تضمین موظف است مراتب را بـه همراه دلایل رد درخواست حداکثر تا پایان وقت اداری روز بعد و چنانچه روز بعد مصادف با خاتمه اعتبار باشد تا پایان وقت اداری همان روز بـه صورت مکتوب بـه ذی نفع اعلام و مراتب را در سامانه ثبت نماید.

 

ماده 22 ـ چنانچه ضمانت نامه متضمن شرطی دال بر ارایه اسناد و مدارک باشد در صورت مطالبه وجه ضمانت نامه توسط ذی نفع، صندوق تضمین موظف است حداکثر ظرف مدت ده روز کاری بعد از تاریخ وصول درخواست مطالبه بـه همراه مدارک و مستندات مربوط آنها را بررسی نماید در صورت مطابق بودن درخواست مطالبه و ظاهر اسناد و مدارک با مفاد ضمانت نامه صندوق تضمین موظف است وجه مورد درخواست ذی نفع را کـه بیش از وجه ضمانت نامه نمی باشد. ابتدا از محل سپرده نقدی و در صورت عدم تکافو از محل منابع صندوق تضمین بـه ذی نفع پرداخت و مراتب را در سامانه ثبت نماید.

تبصره 1 ـ در صورت مطابق نبودن درخواست مطالبه و یا ظاهر اسناد و مدارک با مفاد ضمانت نامه، صندوق تضمین موظف است مراتب را بـه همراه دلایل رد درخواست بدون تأخیر و حداکثر تا پایان وقت اداری آخرین روز مهلت پنج روزه بررسی بـه صورت مکتوب بـه ذی نفع اعلام نموده و مراتب را در سامانه ثبت نماید در صورت عدم اعلام مراتب فوق ظرف مهلت پنج روزه مزبور صندوق تضمین مکلف است، وجه مورد درخواست ذی نفع را کـه بیش از وجه ضمانت نامه نمی باشد. ابتدا از محل سپرده نقدی و در صورت عدم تکافو از محل منابع صندوق تضمین بـه ذی نفع پرداخت و مراتب را در سامانه ثبت نماید.

تبصره 2 ـ چنانچه اسناد و مدارک موضوع این ماده کمتر از پنج روز مانده بـه خاتمه اعتبار یا در روز خاتمه اعتبار ضمانت نامه بـه صندوق تضمین ارایه گردد این امر تأثیری در مدت پنج روزه بررسی ظاهر اسناد و مدارک ندارد و این مدت کمتر نخواهد شد.

تبصره 3 ـ صندوق تضمین موظف است برای اطلاع ذی نفع موضوع مهلت پنج روزه بررسی مطابق بودن درخواست مطالبه و ظاهر اسناد و مدارک با مفاد ضمانت نامه و همچنین موضوع تبصره (1) این ماده را بـه نحو مقتضی در ظهر ضمانت نامه مربوط قید نماید.

 

ماده 23 ـ در صورتی کـه صندوق تضمین درخواست مطالبه ذی نفع را رد کند، موظف است درخواست های مجدد ارایه شده تا پایان وقت اداری روز خاتمه اعتبار از سوی ذی نفع مبنی بر مطالبه وجه ضمانت نامه را بر اساس مفاد این دستور العمل بررسی نماید.

 

ماده 24 ـ چنانچه پرداخت وجه ضمانت نامه طی چند نوبت بر اساس قرارداد ضمانت نامه پیش بینی شده باشد، صندوق تضمین ضمن رعایت مفاد این دستورالعمل موظف است وثایقی را از ضمانت خواه اخذ نماید کـه متناسب با وجوه قابل پرداخت قابل تفکیک یا تقسیم باشد.

 

ماده 25 ـ چنانچه پرداخت وجه ضمانت نامه، صرفاً برای یک بار پیش بینی شده باشد صندوق تضمین موظف است در متن ضمانت نامه قید نماید کـه پرداخت وجه ضمانت نامه صرفاً برای یک بار امکان پذیر بوده و پرداخت وجه بـه دفعات ممنوع است.

 

ماده 26 ـ صندوق تضمین موظف است پس از پرداخت بخشی از وجه ضمانت نامه، نسبت بـه صدور اصلاحیه وجه آن اقدام نماید.

 

ماده 27 ـ صندوق تضمین موظف است بلافاصله پس از پرداخت تمام یا بخشی از وجه ضمانت نامه بـه ذی نفع مراتب را علاوه بر روش مکتوب از سایر طرق بـه ضمانت خواه جهت پرداخت وجه مذکور ابلاغ نماید.

تبصره ـ چنانچه ضمانت خواه وجه پرداختی بـه ذی نفع را بـه صندوق تضمین بازپرداخت نمود، صندوق تضمین موظف است. مراتب را بـه همراه تاریخ پرداخت وجه توسط ضمانت خواه در سامانه ثبت نماید.

 

ماده 28 ـ صندوق تضمین ضمانت نامه را بـه استناد ماده 10 قانون مدنی صادر می نماید تعهدات ناشی از صدور ضمانت نامه از رابطه پایه و سایر روابط و قراردادهای مربوط مستقل بوده و اختلافات میان ضمانت خواه و ذی نفع و یا ایرادات و ادعاهای مربوط بـه آنها در تعهد صندوق تضمین بـه پرداخت وجه ضمانت نامه بـه ذی نفع، مؤثر نخواهد بود.

 

بخش ششم خاتمه اعتبار و ابطال ضمانت نامه

 

ماده 29 ـ ضمانت نامه در موارد زیر باطل میشود یا خاتمه می یابد
1) واقع شدن «خاتمه اعتبار» اعم از وقوع رویداد یا تاریخ (هر کدام کـه زودتر واقع شود)،
2) بـه موجب اعلام کتبی یا سیستمی ذی نفع مبنی بر انصراف از مطالبه کل وجه ضمانت نامه یا ابطال آن،
3) هنگامی کـه در اثر صدور «اصلاحیه های کاهش وجه ضمانت نامه » و یا در اثر «پرداخت» وجه ضمانت نامه بـه صفر برسد.

تبصره ـ صندوق تضمین موظف است ابطال و خاتمه اعتبار ضمانت نامه را حسب مورد در سامانه ثبت و سپس نسبت بـه آزادسازی وثایق اقدام نماید.

 

ماده 30 ـ چنانچه خاتمه اعتبار ضمانت نامه منوط بـه وقوع رویدادی گردد، لازم است اسناد و مدارک مربوط بـه رویداد منجر بـه «خاتمه اعتبار» در متن ضمانت نامه مشخص شود.

تبصره ـ چنانچه خاتمه اعتبار با روز تعطیلی رسمی کشور مصادف شود، روز کاری بعد از روز تعطیل بـه عنوان روز خاتمه اعتبار تلقی می گردد.

 

بخش هفتم ـ وثایق و کارمزد صدور ضمانت نامه

 

ماده 31 ـ صندوق تضمین مکلف است قبل از صدور ضمانت نامه با توجه بـه اعتبار سنجی و اهلیت و توان اعتباری ضمانت خواه وثایق لازم و کافی از وی اخذ نماید.

تبصره ـ صندوق تضمین موظف است متناسب با اعتبار سنجی و اهلیت و توان اعتباری ضمانت خواه، حداقل بـه میزان 100 درصد از ارزش ضمانت نامه وثیقه دریافت نماید.

 

ماده 32 ـ صدور ضمانت نامه منوط بـه پرداخت سپرده نقدی ضمانت نامه حداقل معادل 10 درصد مبلغ ضمانت نامه توسط ضمانت خواه می باشد.

تبصره 1 ـ ضمانت نامه های شرکت در مناقصه و یا مزایده میتواند بدون سپرده نقدی باشد.

تبصره 2 ـ صندوق تضمین موظف است جهت صدور ضمانت نامه های تعهد پرداخت پیش پرداخت حسن انجام تعهد و گمرکی حداقل بیست درصد (20) وجه ضمانت نامه سپرده نقدی از ضمانت خواه دریافت نماید.

تبصره 3 ـ شورا می تواند حداقل های ذکر شده در این ماده را حسب شرایط تغییر دهد.

 

ماده 33 ـ صندوق تضمین موظف است وثایق را بـه نحوی تعیین نماید کـه معتبر، قابل نقل و انتقال برخوردار از درجه نقد شوندگی بالا و بلا معارض باشد تا در صورت عدم ایفای تعهدات از سوی ضمانت خواه، حقوق صندوق تضمین در حداقل زمان و با کمترین هزینه، استیفاء شود.

تبصره ـ در صورت اخذ سپرده های ارزی (سپرده قرض الحسنه پس انداز، سپرده سرمایه گذاری مدت دار و یا گواهی سپرده مدت دار ویژه سرمایه گذاری عام و خاص) بـه عنوان وثیقه، صندوق تضمین موظف است نسبت بـه انجام مسدودی حساب مورد نظر بـه میزان وثیقه، از طریق مؤسسات اعتباری اقدام نماید.

 

ماده 34 ـ مؤسسات اعتباری وجه موجود در حساب سپرده سرمایه گذاری مدت دار و یا سپرده قرض الحسنه پس انداز، اعم از ریالی و ارزی را کـه بـه عنوان وثیقه ضمانت نامه صادره در نظر گرفته شده است بـه نفع صندوق تضمین صادر کننده ضمانت نامه، بـه میزان وثیقه مورد نظر در حسابهای ذی ربط مسدود می نمایند.

 

ماده 35 ـ در صورتی که
 ـ وجه ضمانت نامه بـه موجب پرداخت بخشی از آن کاهش یابد و ضمانت خواه وجه مزبور را پرداخت نماید، صندوق تضمین می تواند بنا بـه درخواست ضمانت خواه، بخشی از وثایق را متناسب با وجوه پرداختی با رعایت مفاد این دستورالعمل آزاد نماید.
 ـ وجه ضمانت نامه، حسب شرایط مندرج در آن و یا بـه درخواست ذی نفع ٫ ضمانت خواه کاهش یابد، صندوق تضمین می تواند بنا بـه درخواست ضمانت خواه، بخشی از وثایق را متناسب با وجوه پرداختی با رعایت مفاد این دستور العمل آزاد نماید.

تبصره 1 ـ آزادسازی وثایق غیرمنقول در اجرای این ماده منوط بـه تشخیص صندوق تضمین خواهد بود.

تبصره 2 ـ آزادسازی کامل وثایق ضمانت خواه منوط بـه ارایه اصل ضمانت نامه می باشد.

 

ماده 36 ـ در صورت پرداخت وجه ضمانت نامه بـه ذی نفع توسط صندوق تضمین، چنانچه حداکثر ظرف مدت یک هفته از تاریخ ابلاغ، ضمانت خواه وجه مذکور را بـه صندوق تضمین پرداخت ننماید، صندوق تضمین موظف است نسبت بـه وصول و استیفاء مطالبات از ضمانت خواه از محل وثایق اقدام نماید.

 

ماده 37 ـ میزان کارمزد ضمانت نامه، بر مبنای نوع وثیقه دریافتی و قدرت نقد شوندگی آن توسط صندوق تضمین تعیین می شود.

تبصره ـ صندوق تضمین موظف است مبنای تعیین کارمزد را بـه صورت شفاف در تارنمای اطلاع رسانی صندوق اعلام نماید.

 

بخش هشتم ـ سایر مقررات

 

ماده 38 ـ در مواردی کـه برای ضمانت نامه های صادره جهت تضمین معاملات دولتی کـه ذی نفع آنها دستگاه های اجرایی بند (خ) ماده 1 قانون می باشند مقررات خاص وجود داشته باشد، این ضمانت نامه ها صرفاً در موارد یاد شده تابع مقررات خاص خود می باشند.

 

ماده 39 ـ صندوق تضمین موظف است در صورت پرداخت وجه ضمانت نامه بـه ذی نفع، وجه التزام تأخیر تأدیه دین را از تاریخ پرداخت وجه ضمانت نامه بر اساس نرخ های اعلامی از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در روز پرداخت بـه ذی نفع، نسبت بـه مانده پرداخت نشده وجه ضمانت نامه از سوی ضمانت خواه بـه صندوق تضمین، محاسبه و از ضمانت خواه اخذ نماید.

تبصره ـ صندوق تضمین موظف است جهت آگاهی ذی نفع، موضوع و نحوه امکان بررسی اصالت ضمانت نامه را بـه نحو مقتضی در ظهر ضمانت نامه قید نماید.

 

ماده 40 ـ مرکز موظف است:
 ـ پس از ثبت اطلاعات پرداخت وجه ضمانت نامه بـه ذی نفع در سامانه و پیش از تسویه بدهی توسط ضمانت خواه (بدهکار) از صدور ضمانت نامه جدید برای فرد بدهکار جلوگیری نماید.
 ـ اطلاعات اشخاص بدهکار بـه صندوق های تضمین را بـه اطلاع بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و سایر صندوق های تضمین برساند.

تبصره ـ بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران این اطلاعات را در «سامانه یکپارچه اطلاعاتی مشتریان» ثبت نموده و بـه اطلاع بانک ها و سایر مؤسسات اعتباری می رساند.

 

ماده 41 ـ تخلف از مفاد این دستورالعمل توسط صندوق تضمین، موجب اعمال مقررات انتظامی موضوع بند (3 ـ 4) ماده 2 قانون و مجازاتهای مصرح در سایر قوانین و مقررات می باشد.

 

فصل سوم : مصادیق مالک واحد

 

ماده 42 ـ مصادیق مالک واحد مطابق با ماده 3 دستورالعمل تملک سهام بان کها و مؤسسات اعتباری غیربانکی مصوب هیأت عالی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران می باشد.

تبصره ـ بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مکلف است امکان استعلام مالک واحد صندوق های تضمین را برای وزارت امور اقتصادی و دارایی فراهم نماید.

 

فصل چهارم : صورت های مالی نمونه 

 

صورت مالی نمونه بـه استناد ماده 9 آیین نامه بـه شرح زیر است.

 

ماده 43 ـ کلیه صندوق ها موظف اند گزارشهای مالی خود را صرفاً بر اساس الگوی صورتهای مالی نمونه پیوست این دستور العمل و (اصلاحات بعدی آن)، تهیه و ارایه نمایند.

 

ماده 44 ـ در صورت عدم وجود برخی اقلام خاص در صورت های مالی صندوق بخش مربوطه در صورت مالی نمونه بـه صورت «فاقد مورد» تکمیل گردد. حذف یا تغییر ساختار صورت مالی نمونه مجاز نیست.

 

ماده 45 ـ فرمت صورت های مالی باید عیناً مطابق با صورت مالی نمونه ارایه شده در پیوست و با حفظ ساختار صورت مالی ارسالی (شامل عنوان ستون ها، ترتیب سرفصل ها و قالب محاسباتی) تهیه گردد.

 

ماده 46 ـ هرگونه تغییر در ساختار، افزودن یا حذف سرفصلها بدون اخذ تأیید کتبی یا سیستمی از مرجع ذی ربط، تخلف محسوب می شود.

سید علی مدنی زاده

×

اپلیکیشن های ما را نصب کنید

در کانال های ما عضو شوید